Egeli, Sıtkı
Loading...
Profile URL
Name Variants
Egeli, Sitki
Job Title
Email Address
sitki.egeli@ieu.edu.tr
Main Affiliation
03.06. Political Science and International Relations
Status
Current Staff
Website
ORCID ID
Scopus Author ID
Turkish CoHE Profile ID
Google Scholar ID
WoS Researcher ID
Sustainable Development Goals
8
DECENT WORK AND ECONOMIC GROWTH
2
Research Products
9
INDUSTRY, INNOVATION AND INFRASTRUCTURE
5
Research Products
10
REDUCED INEQUALITIES
0
Research Products
17
PARTNERSHIPS FOR THE GOALS
0
Research Products
12
RESPONSIBLE CONSUMPTION AND PRODUCTION
2
Research Products
7
AFFORDABLE AND CLEAN ENERGY
2
Research Products
1
NO POVERTY
1
Research Products
5
GENDER EQUALITY
0
Research Products
13
CLIMATE ACTION
2
Research Products
4
QUALITY EDUCATION
1
Research Products
14
LIFE BELOW WATER
0
Research Products
2
ZERO HUNGER
1
Research Products
15
LIFE ON LAND
0
Research Products
16
PEACE, JUSTICE AND STRONG INSTITUTIONS
1
Research Products
6
CLEAN WATER AND SANITATION
0
Research Products
3
GOOD HEALTH AND WELL-BEING
1
Research Products
11
SUSTAINABLE CITIES AND COMMUNITIES
1
Research Products
Documents
8
Citations
32
h-index
4
Documents
7
Citations
26
Scholarly Output
12
Articles
8
Views / Downloads
34/936
Supervised MSc Theses
3
Supervised PhD Theses
0
WoS Citation Count
20
Scopus Citation Count
31
WoS h-index
3
Scopus h-index
4
Patents
0
Projects
0
WoS Citations per Publication
1.67
Scopus Citations per Publication
2.58
Open Access Source
9
Supervised Theses
3
| Journal | Count |
|---|---|
| All Azımuth-A Journal of Foreıgn Polıcy And Peace | 1 |
| Bulletin of the Atomic Scientists | 1 |
| Contributions to Political Science | 1 |
| Defence Studies | 1 |
| Güvenlik Stratejileri Dergisi | 1 |
Current Page: 1 / 2
Scopus Quartile Distribution
Competency Cloud
12 results
Scholarly Output Search Results
Now showing 1 - 10 of 12
Article Türkiye Niçin ve Nasıl Balistik Füzelere Yöneldi?(2017) Egeli, Sıtkı1980'li yıllardan itibaren yakın coğrafyasında balistik füzelerin hızla yaygınlaşması ve bunlardan bazılarının çatışmalarda kullanılmasına yanıt olarak Türkiye, asimetrik karşılığın yanısıra simetrik karşılık seçeneğine yönelmiş ve kendi balistik füzelerini geliştirme yoluna gitmiştir. İlaveten, son 10-15 yılda kaydedilen teknolojik gelişmeler, görece kısa menzilli balistik füzeleri Türkiye gibi hava gücü imkânları gelişmiş ülkeler açısından bile cazip silah sistemleri haline getirmektedir. Türkiye, 1990'larda başlattığı çok aşamalı füze geliştirme programı sayesinde, 300 km menzilli balistik füzeler konuşlandırmıştır. Daha uzun menzilli türevlerin geliştirilmesine devam edilmektedir. Diğer taraftan; jeostratejik, teknolojik, maliyet ve dış ilişkiler gibi kıstasların kesişme noktasında, Türkiye'nin konuşlandıracağı balistik füzeler için en uygun menzil aralığı olarak takribi 800 kilometre rakamı belirginleşmektedir. Son dönemde gündeme gelen çok daha uzun menzilli (örneğin 2,500km) balistik füzeler edinilmesine yönelik çağrılarsa, Türkiye'nin jeostratejik şartları ve güvenlik hedefleriyle tam manasıyla örtüşmemektedir. Kapsamlı maliyet-yarar analizlerinden ziyade basit rekabet refleksine dayandığı izlenimi yaratan bu çağrılar, uluslararası camiada Türkiye'nin nükleer silah emelleri beslemeye başladığına dair şüpheleri ciddileştirmektedirMaster Thesis Shifts in China's Foreign Policy During Xi's Second Term: an Analysis From the Perspective of Hard-Soft Power(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2024) Demirus, Ata; Egeli, SıtkıÇin'in bugünkü yükselişi, onlarca yıldır devam eden Batı Hegemonyasını bitirmenin eşiğinde olmasıyla, nadir ve kendine özgü unsurlarıyla tarihe geçecek önemli olaylardan biridir. Bu bağlamda, şu an şahit olunan önemli nokta herhangi bir büyük güç mücadelesinden ziyade, bir Doğu-Batı rekabetidir. Neticede, Çin, şu anki yükseliş koşullarının gerçekleşmesini sağlayan rejimi "ayakta tutma" (askeri, güç dengesi), "vakit kollama" (açılım, aktif diplomasi), "barışçıl yükseliş" (uluslararası kuruluşlarla çalışma) gibi farklı dış politika modellerini uygulamıştır. Fakat, Çin Devlet Başkanı Xi Jinping'in, Mart 2018'deki görevdeki ikinci dönemi başladığında, tesiri çok daha yüksek hamleler yapılmaya başlanmıştır. Çin'in gelecek için vaat ettiği amaçların asıl niyeti artık ortaya çıkmıştır. Hırslı, fakat bir o kadar da gizemli ve şüpheli olan "dünya sahnesindeki hak edilen yeri alma" amacı, bir dış politika misyonuolarak önem kazanmıştır. Birçok Asya-Pasifik ülkesi bu hedefi kendileri için bir tehdit olarak gördüklerinden eski ittifak örgütlerini güçlendirmiş, hatta yenilerini eklemişlerdir. Bu tedbirler şu ana kadar başarılı olmuştur, çünkü Çin yükselişindeki eski performansını kaybetmiş ve etki alanı oldukça sınırlanmıştır.Günümüzde Çin'in yumuşak gücün kurallarını uygulamaktan başka bir seçeneği kalmamış, nitekim yeniden kullanmaya da başlamıştır. Diplomasinin tüm kanalları Çin dış politikasında yeniden önem kazanmıştır. Fakat problem şu ki, Xi'nin önceki hırslı dış politikası Çin'in uluslararası saygınlığına zarar vermiştir ve bu durum gelecekte Çin'e büyük bir engel çıkaracaktır. Bu nedenle, bu tezde Çin'in nasıl kendini "yeni model" olarak sunduğu ve bunun uzun vadeli sonuçları incelenecektir.Book Part Emerging and Disruptive Technologies in Russia’s War Against Ukraine(Springer Science and Business Media Deutschland GmbH, 2023) Egeli, SıtkıAt least three emerging and disruptive technologies (EDT) were used right from the opening phases of Russia’s War in Ukraine. Thanks to the operational experience, some of the hype and the unknowns surrounding those three categories of EDTs have now been reduced. Regarding hypersonic weapons, concerns and warnings about their destabilizing and disturbing impact were proven to be largely exaggerated. Yet, analysts should display caution in applying the lessons to future crises and conflict scenarios involving different adversaries, contingencies, and geostrategic circumstances. As for cyber threats, alarmism around them was also shown to be overblown. The evidence on the ground suggests that when both sides have moderate to advanced cyber defensive and offensive capabilities, the cyber playing field is quickly leveled. Finally, concerning counter-space activities, Russia attempted to harass and obstruct the services of third-party satellites used extensively by Ukraine. This signified an uptick mainly because counter-space techniques were used for the first time as part of an all-out war between two state adversaries. Still, Russia refrained from targeting those satellites themselves, possibly out of fear of escalation or reprisals. Instead, Russia’s counter-space activity picked on terrestrial elements of third-party satellites and took the shape of cyberattacks. © 2023, The Author(s), under exclusive license to Springer Nature Switzerland AG.Article Citation - WoS: 5Citation - Scopus: 5Space-To Warfare and Proximity Operations: the Impact on Nuclear Command, Control, and Communications and Strategic Stability(Taylor & Francis Ltd, 2021) Egeli, SitkiSatellites in Earth's orbit fulfill important functions in support of NC3 - nuclear command, control, and communication infrastructures of nuclear-armed states. Yet high confidence placed in those satellites' uninterrupted availability is based on shaky grounds and potentially dangerous. Ever since the placing in orbit of the first satellites, state and non-state actors have persistently pursued ways to harm them or to interrupt or compromise their services. Among the range of options to achieve such destruction or interference are kinetic and non-kinetic attacks executed by other satellites and craft that are themselves positioned in space. Recent technological advances in so-called proximity operations have rendered such space-to-space engagements more achievable, effective, and attractive. On the downside, the real-life efficiency of space-to-space engagements is subject to important limitations and unknowns. Augmenting the potential and attractiveness of space-to-space engagements in anti-satellite role though are the limitations of space situational awareness and the consequent difficulties encountered in prompt and unfailing detection and attribution of space-to-space intrusions. This dangerous and destabilizing property of space-to-space operations holds the potential of complicating nuclear-armed states' endeavor to preserve the coherence of their NC3 - a situation whose negative ramifications on strategic stability could be serious and potentially catastrophic.Article Citation - WoS: 3Citation - Scopus: 5Turkey Embarks Upon Ballistic Missiles: Why and How?(Forsnet, 2017) Egeli S.From the late-1980s, and in response to the rapid spread of ballistic missiles in her neighborhood, Turkey has opted to add a symmetrical ingredient to her traditional policy of asymmetrical response, and began developing and deploying her own ballistic missiles. Additionally, thanks to the rapid technological progress during the last 10-15 years, shorter range ballistic missiles have been rendered attractive weapon systems even for countries like Turkey with access to advanced air power assets. Thanks to multi-phased development program, Turkey has recently deployed ballistic missile with a range of up to 300 km, whereas development work has been underway on longer-range derivatives. Paying tribute to geostrategic, technological, cost, and foreign policy considerations, the optimum range bracket for Turkey’s ballistic missiles appears to be around 800 kilometers. Recent calls for ballistic missiles of much longer ranges (e.g. 2,500 km) do not correspond to Turkey’s geostrategic and security circumstances. Rather than being the products of careful cost-benefit analyses, those calls appear to be the outcomes of unarticulated competitive reasoning and instincts. Combined with controversial and puzzling statements coming from the individuals close to Turkey’s top decision-making circles, they are seen and treated as further signs of Turkey’s latent nuclear weapon aspirations. © 2017, Forsnet. All rights reserved.Article Citation - Scopus: 6Balancing Aspiration and Reality: Autarky in Turkish Defence Industrial Policy(Routledge, 2025) Kurç, Ç.; Güvenç, S.; Mevlütoğlu, A.; Egeli, SıtkıCountries with limited financial resources, internal markets, and human resources, such as Turkey, face significant challenges in achieving defence autarky and competing with multinational corporations in the international arms market. Consequently, the literature suggests that these countries should adjust their defence industrialisation goals to match their financial capabilities. However, Turkish decision-makers maintain a public discourse emphasising the goal of defence autarky despite the defence industry’s financial crises and structural problems. Even though there is a growing recognition of the limits of the pursuit of defence autarky, Turkey still needs to devise a defence industrial policy focusing on niche markets. This paper argues that the persistent rhetoric of defence autarky enjoys very strong public appeal in domestic politics. Defence industrialisation, coupled with nationalism, creates a zone of impunity for the ruling party. This dynamic allows the ruling party to deflect criticism by highlighting successes in defence production, directly appealing to nationalist sentiments. Ultimately, the political gains for the ruling elites outweigh financial limitations, preventing an open shift toward a more moderate defence industrialisation goal. © 2025 The Author(s). Published by Informa UK Limited, trading as Taylor & Francis Group.Review Seeking a Path Toward Missile Nonproliferation(Taylor and Francis Ltd., 2016) Egeli S.[No abstract available]Master Thesis Türkiye's defense diplomacy and UAV exports towards African states(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2024) Sertok, Kaan; Egeli, SıtkıTürk dış politikası 2010'ların ortasından bu yana daha iddialı bir hal almıştır ve gelişen milli savunma sanayii bu noktada önemli bir rol oynamıştır. Buna paralel olarak Türkiye yükselen bir savunma ihracatçısı haline gelmiştir ve bu başarıda ünlü Türk İHA'larının ihracat başarısının da önemli bir payı olmuştur. Bu durumun belki de en çarpıcı yansıması Afrika örneğidir; Türkiye bugüne kadar on beş Afrika ülkesine İHA ihraç ederken, diğer pek çok ülkeye de çeşitli silahlar ihraç etmiştir. Türkiye'nin Afrika politikasının 2000'li yılların başından itibaren çoğunlukla yumuşak güce dayanması nedeniyle bu değişim incelenmesi gereken bir vakadır. Bu tez, savunma ilişkilerinin Türk İHA'larının bu ülkelere ihracatını kolaylaştırıp kolaylaştırmadığını ortaya çıkarmak için Türkiye'nin Türk İHA'larını tedarik eden on beş Afrika ülkesi ile olan savunma ilişkilerinin kapsamını ve kronolojisini incelemiştir. Bu doğrultuda kavramsal çerçeve olarak savunma diplomasisi kavramı üst düzey yetkililerin ziyaretleri, savunma iş birliği anlaşmaları, askeri eğitim faaliyetleri, askeri ataşelikler ve son olarak silah ihracatı olmak üzere beş indikatör özelinde kullanılmıştır. Türkiye'nin İHA ihracatının ne zaman gerçekleştiği dikkate alınarak, Türk dış politikasında 'Afrika Açılımı'nın başladığı 2005 sonrası dönemde bu on beş Afrika ülkesi için bu göstergelerin sayısı, sıklığı ve zamanlaması analiz edilmiştir. Sonuçlar, Türkiye'nin Afrika ülkelerine olan İHA ihracatının savunma diplomasisi faaliyetleriyle kolaylaştırılıp kolaylaştırılmadığını ortaya çıkarmıştır. Sonuç olarak bu tez, Türkiye'nin Afrika'ya gerçekleştirdiği İHA ihracatını savunma diplomasisi ile birlikte analiz ederek literatüre başka örneği olmayan bir katkı sağlamaktadır.Article Citation - WoS: 11Citation - Scopus: 14Making Sense of Turkey's Air and Missile Defense Merry-Go(Center Foreign Policy & Peace Research, 2019) Egeli, SitkiAt some point during 2013, Turkey's political authority began to treat the in-country development and production of long-range air and missile defense systems as a priority. Soon after, they announced their decision to favor a Chinese offer that came complete with licensed production and the promise of technology transfer. Yet, with this decision came NATO's objections and challenges around integration and information security. The 2015 decision to rollback the pro-China decision, and opt instead for the indigenous development of air and missile defense systems (in close conjunction with a foreign technological and industrial partner) was triggered by Turkey's disillusion with the content of China's technology transfer package. Subsequently, this new partner became a team comprising France and Italy; Turkish industry tied itself to this team in developing Europe's next-generation missile defense capability. Then came the Turkish government's 2017 decision to purchase off-the-shelf, standalone S-400 systems from Russia. This decision was an anomaly, and had all the characteristics of a top-down decision cycle running afoul of technical, operational, and industrial criteria. Turkey's political figures have justified the S-400 order by citing the benefits of in-country production, access to technologies, not to mention the West's refusal to sell comparable systems; but these justifications have been refuted by the Russian side and/or in discordant statements by Turkish institutions, authorities, and political figures themselves.Article Hava Gücünün Tarihi Gelişimi: Nitelikler, Bileşenler, Görevler ve Etkinlik Açısından Bir Değerlendirme(2021) Egeli, SıtkıBu çalışmada, hava gücünün ortaya çıkmasından bu yana geçen 100 yılı aşkın sürezarfındaki tarihî gelişim sürecinin ikincil kaynakları kullanan nitel araştırma yaklaşımıylaincelenmesi neticesinde, özellikle Soğuk Savaş sonrası dönemde yaygınlık kazanan havagücünün kara ve deniz güçleri karşısında baskın konuma geçerek artık savaşların sonucunutek başına belirleyebileceği önermesinin sahadaki gelişmelerle çeliştiği, zira hava gücününkullanımı sayesinde elde edilen fırsatların ve avantajların taktik, stratejik ve/veya siyasîsonuçlara dönüştürülebilmesi için satıhta konuşlanmış kuvvet unsurlarına hâlâ ihtiyaçduyulduğu sonucuna ulaşılmıştır. Varılan bu sonuçla bağlantılı olarak, incelenen dönemdeyaşanan süratli teknolojik gelişmelere rağmen hava gücünün kuvvetli-zayıf yönlerinin ve ifaettiği görev kategorilerinin yıllar içerisinde büyük oranda aynı kaldığı görülmüştür. Ayrıca,hava gücünün potansiyelinden tam manasıyla yararlanılabilmesinin sadece az sayıdadevletin sahip olduğu maddi, teknolojik, örgütsel ve entelektüel kapasitenin kazanılmasınıgerekli kıldığı gözlemlenmiştir.
