Erdeniz, Burak

Profile Picture
Profile URL
https://hdl.handle.net/20.500.14365/6844
Name Variants
Erdeniz, B.
Erdeniz, Burak
Job Title
Email Address
burak.erdeniz@ieu.edu.tr
Main Affiliation
02.04. Psychology
Status
Current Staff
Website
ORCID ID
0000-0002-5517-5022
Scopus Author ID
35174278400
Turkish CoHE Profile ID
07616C37612D98FB
Google Scholar ID
fx0gkuYAAAAJ
WoS Researcher ID
AAB-5051-2020
Files
Burak_Erdeniz.png (85.29 KB)

Sustainable Development Goals

Documents

25

Citations

715

h-index

9

Go to Scopus profile
Documents

29

Citations

665

Go to WoS profile
Scholarly Output

33

Articles

19

Views / Downloads

31/854

Supervised MSc Theses

8

Supervised PhD Theses

1

WoS Citation Count

70

Scopus Citation Count

80

WoS h-index

4

Scopus h-index

4

Patents

0

Projects

3

WoS Citations per Publication

2.12

Scopus Citations per Publication

2.42

Open Access Source

17

Supervised Theses

9

JournalCount
Current Page: 1 / NaN

Scopus Quartile Distribution

Competency Cloud

GCRIS Competency Cloud

Filters

2017 - 201992020 - 202624
Reset filters

Settings

Scholarly Output Search Results

Now showing 1 - 10 of 33
  • Thumbnail Image
    Master Thesis
    Physiological Basis of Trypophobia
    (İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2022) Öztürk, Süleyman; Erdeniz, Burak
    Davranışsal bağışıklık sistemi bulaşıcılık hastalık tehdidine karşı doğal seçilim sürecinde evrildiği varsayılan bir tür motivasyonel sistemdir. Davranışsal bağışıklık sisteminin algısal ve tepkisel olmak üzere yapısal olarak iki temel bileşeninin olduğu düşünülmektedir. Çalışmalar davranışsal bağışıklık sisteminin tepkisel bileşeninin özellikle tiksinme ile ilişkili süreçlerle bağlantılı olduğunu göstermiştir. Son dönemde yürütülen bir derleme çalışmasında tiksinmenin bulaşmaya bağlı ve yaralanmaya bağlı tiksinme olarak fizyolojik düzlemde birbirinden farklılaşan iki türünün olduğuna işaret edilmiştir. Öte yandan, yürütülen çalışmalar tripofobisi olan bireylerintripofobik uyaran olarak adlandırılan küçük objelerin oluşturduğu kümelere karşı aşırı düzeyde tiksinme deneyimledikleri göstermektedir. Literatürde, tripofobik uyaranlar deri ile ilişkili olanlar ve deri ile ilişkili olmayanlar olarak iki alt kategoride incelenmektedir. Buradan hareketle, bu tez çalışmasının iki amacı bulunmaktadır. İlki,tripofobik hassasiyetin ve tripofobik uyaran türününfizyolojik süreçler üzerindeki etkisiniincelemektir. İkincisi, tripofobik ve sağlıklı katılımcılar arasındaki farklılaşma seviyesinin kullanılan tripofobik uyaran türüne bağlı olarak ne ölçüde değiştiğini araştırmaktır.Yürütülen analizler sonucunda, tripofobik bireylerin sağlıklı bireylerden ölçülen fizyolojik süreçler bağlamında birbirinden farklılaşmadığı bulunmuştur. Buna ek olarak, bulgular bu sonucun tripofobik uyaran türüne bağlı olarak da değişmediğini göstermektedir. Öte yandan, analiz sonuçları, genel olarak, deri uyaranına maruz kalan katılımcılarda elektrodermal aktivitenin deri ile ilişki olmayan uyarana maruz kalan katılımcılara kıyasla daha yüksek düzeyde arttığını göstermektedir. Elde edilen bu bulguların implikasyonları tartışmabölümünde detaylı bir şekilde tartışılmıştır.
  • Thumbnail Image
    Master Thesis
    Sex Categorization From Faces: Other Race and Other-Species Effect
    (İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2018) Bulut, Merve; Erdeniz, Burak
    Bu tezde yetişkin insanların farklı ırk ve türe sahip olan yüzlerin cinsiyetini başarılı olarak kategorize edip edemediği ve eğer edebiliyorlarsa bunu nasıl gerçekleştirdikleri çalışılmıştır. Bunu anlamak amacıyla ilk deneyde, Kafkas (beyaz Avrupalı), Asyalı ve şempanze yüzlerini içeren bir cinsiyet belirleme görevi katılımcılara uygulanmıştır. Sonuçlar katılımcıların tüm kategorilerdeki yüzlerin cinsiyetini şans seviyesinden yüksek olacak şekilde belirleyebildiğini göstermiştir. Bununla birlikte katılımcıların Kafkas yüzlerde Asyalılara göre, Asyalı yüzlerde ise şempanzelere göre hem doğru yanıt, hem de yanıt süresi bakımından daha iyi performans gösterdikleri bulunmuştur. Ayrıca, daha önceki literatür bulguları ile tutarlı olarak erkek yüzlerin kadın yüzlere göre daha doğru ve daha hızlı şekilde kategorize edildiği ortaya çıkmıştır. Yüzlerdeki cinsiyete bağlı dimorfizmin (sexual dimorphism) katılımcıların yanıtları ile ilişkisini incelemek amacıyla, tüm uyarıcı setindeki yüzlerde, bir takım uzunluklar iki bağımsız değerlendirici tarafından ölçülmüştür. Daha sonra bu uzunluklar ve katılımcıların yanıtları (kadın, erkek) arasındaki ilişki bir korelasyon çalışması ile incelenmiştir. Sonuçlara göre göz (göz uzunluğu, göz genişliği ve kaş ve göz arasındaki mesafe) ve burun ölçümlerinin tüm yüz kategorilerinde, katılımcıların yanıtlarıyla korele olduğu gözlenmiştir. Dolayısıyla katılımcıların görev sırasında yüzleri kadın ya da erkek olarak kategorize ederken bu uzunluklara hassasiyet gösterdikleri düşünülmektedir. Dahası, insan yüzlerinde (Kafkas ve Asyalı) kaş ve göz arasındaki mesafe, şempanze yüzlerinde ise göz uzunluğu katılımcıların yanıtları ile en güçlü şekilde korele olan uzunluklardır. Buna ek olarak yürütülen ikinci deneyde aynı cinsiyet belirleme görevinin kullanıldığı göz-izleme çalışması, korelasyon analizi ile tutarlı olarak yüzlerdeki cinsiyetle ilgili en bilgilendirici bölgenin göz olduğunu bulmuştur. Katılımcılar tüm yüzlerde en çok göze bakmakla birlikte, bu bulgunun katılımcıların kendi türünden olan yüzlerde şempanzelere oranla daha yaygın olduğu gözlemlenmiştir. Buna ek olarak katılımcılar burun bölgesine Asyalı yüzlerde ve şempanze yüzlerinde Kafkas yüzlerine oranla daha fazla bakmışlardır. Bu bulgu, katılımcıların cinsiyet belirleme görevi sırasında farklı ırktan ve farklı türden olan yüzlerdeki fiksasyon paternlerinin aynı ırktan olan ve daha sıklıkla maruz kalınan yüzlere kıyasla farklılaştığını göstermektedir.
  • Thumbnail Image
    Article
    Visual Perspective, Distance, and Felt Presence of Others in Dreams
    (Academic Press Inc., 2023) Erdeniz, Burak; Tekgun, Ege; Lenggenhager, B.; Lopez, C.
    The peripersonal space, that is, the limited space surrounding the body, involves multisensory coding and representation of the self in space. Previous studies have shown that peripersonal space representation and the visual perspective on the environment can be dramatically altered when neurotypical individuals self-identify with a distant avatar (i.e., in virtual reality) or during clinical conditions (i.e., out-of-body experience, heautoscopy, depersonalization). Despite its role in many cognitive/social functions, the perception of peripersonal space in dreams, and its relationship with the perception of other characters (interpersonal distance in dreams), remain largely uncharted. The present study aimed to explore the visuospatial properties of this space, which is likely to underlie self-location as well as self/other distinction in dreams. 530 healthy volunteers answered a web-based questionnaire to measure their dominant visuo-spatial perspective in dreams, the frequency of recall for felt distances between their dream self and other dream characters, and the dreamers’ viewing angle of other dream characters. Most participants reported dream experiences from a first-person perspective (1PP) (82%) compared to a third-person perspective (3PP) (18%). Independent of their dream perspective, participants reported that they generally perceived other dream characters in their close space, that is, at distance of either between 0 and 90 cm, or 90–180 cm, than in further spaces (180–270 cm). Regardless of the perspective (1PP or 3PP), both groups also reported more frequently seeing other dream characters from eye level (0° angle of viewing) than from above (30° and 60°) or below eye level (−30° and −60°). Moreover, the intensity of sensory experiences in dreams, as measured by the Bodily Self-Consciousness in Dreams Questionnaire, was higher in individuals who habitually see other dream characters closer to their personal dream self (i.e., within 0–90 cm and 90–180 cm). These preliminary findings offer a new, phenomenological account of space representation in dreams with regards to the felt presence of others. They might provide insights not only to our understanding of how dreams are formed, but also to the type of neurocomputations involved in self/other distinction. © 2023 Elsevier Inc.
  • Thumbnail Image
    Article
    Citation - WoS: 10
    Citation - Scopus: 11
    Common and Distinct Functional Brain Networks for Intuitive and Deliberate Decision Making
    (Mdpi, 2019) Erdeniz, Burak; Done, John
    Reinforcement learning studies in rodents and primates demonstrate that goal-directed and habitual choice behaviors are mediated through different fronto-striatal systems, but the evidence is less clear in humans. In this study, functional magnetic resonance imaging (fMRI) data were collected whilst participants (n = 20) performed a conditional associative learning task in which blocks of novel conditional stimuli (CS) required a deliberate choice, and blocks of familiar CS required an intuitive choice. Using standard subtraction analysis for fMRI event-related designs, activation shifted from the dorso-fronto-parietal network, which involves dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC) for deliberate choice of novel CS, to ventro-medial frontal (VMPFC) and anterior cingulate cortex for intuitive choice of familiar CS. Supporting this finding, psycho-physiological interaction (PPI) analysis, using the peak active areas within the PFC for novel and familiar CS as seed regions, showed functional coupling between caudate and DLPFC when processing novel CS and VMPFC when processing familiar CS. These findings demonstrate separable systems for deliberate and intuitive processing, which is in keeping with rodent and primate reinforcement learning studies, although in humans they operate in a dynamic, possibly synergistic, manner particularly at the level of the striatum.
  • Thumbnail Image
    Article
    Citation - WoS: 2
    Citation - Scopus: 3
    Bodily Self-Consciousness in Dreams Questionnaire (bsd-Q) and Its Relation To Waking Dissociative Experiences
    (Educational Publishing Foundation-American Psychological Assoc, 2022) Erdeniz, Burak; Tekgun, Ege; Mentes, Ozge; Coban, Aslihan; Bilge, Selma; Serin, Emin
    According to virtual reality dream theory (Hobson & Friston, 2014), while dreaming, brains generate a dream world similar to a virtual reality environment, and this world uses the same predictive self/world modeling capacity as that used during wakefulness. The theory proposes that phenomenology of dreaming experience is based on the waking experience, a view widely accepted by dream researchers. In the current research, we argued that individuals with different intensities of dissociative experiences during waking, will report corresponding differences in the profoundness of sensory modality experiences, such as touching in dreams. To test this hypothesis, first we developed a novel Bodily Self-Consciousness in Dreams Questionnaire, that was completed by 414 participants. The questionnaire measured the intensity of different sensory modality experiences in past dreams. The results showed that a four-factor solution explains 64% of the total variance, and yielded sufficient reliability with McDonald's to ranging from .62 to .84, and Cronbach's a ranged from .61 to .84. Along with the Bodily Self-Consciousness in Dreams Questionnaire, we administered the Dissociation Questionnaire (Vanderlinden et al, 1993), which showed a significant positive correlation between the bodily self-consciousness in dreams and dissociative experiences during waking. In conclusion, the results showed that all of the modalities pertain to bodily self-consciousness in dreams and are significantly correlated with waking state dissociative experiences.
  • Thumbnail Image
    Review Article
    Citation - WoS: 2
    Citation - Scopus: 2
    Neuroanatomy of Postural Stability: Links To Parkinson's Disease
    (Turkish Neurological Soc, 2019) Erdeniz, Burak; Selvaraj, David; Bulut, Merve
    Postural stability is a complex task that requires the integration of many sensory inputs to produce an appropriate response for every environmental situation. The balance systems employ both reactive and anticipatory strategies to maintain the body's center of mass. The body's ability to maintain stability is limited by biomechanical constraints, such as the bodies' internal representation of position in space. The balance system has multiple internal representations of verticality including those in the vestibular and somatosensory cortexes that serve to orient the body and help to maintain balance. Moreover, the balance system uses cognitive resources to integrate sensory inputs. These cognitive resources are used to produce the appropriate motor responses in situations when the balance system is malfunctioning. Parkinson's disease (PD) is characterized by many motor symptoms, such as resting tremors, bradykinesia, and rigidity. PD is generally characterized by two subcategories of symptoms: the tremor type and the postural instability gait difficulties type (PIGD). Previous studies showed that the PIGD type is less responsive to current treatments, which include L-dopa. Thus, a better understanding of the balance system and how it affects the production of postural deficits is needed to better treat individuals suffering from the PIGD type of PD. Here, we review the candidate neural mechanism involved in balance, and inferences are made on how these balance networks may be affected by PD.
  • Thumbnail Image
    Article
    Citation - WoS: 4
    Citation - Scopus: 7
    Influence of Vestibular Signals on Bodily Self-Consciousness: Different Sensory Weighting Strategies Based on Visual Dependency
    (Academic Press Inc Elsevier Science, 2021) Tekgun, Ege; Erdeniz, Burak
    Previous studies showed that the vestibular system is crucial for multisensory integration, however, its contribution to bodily self-consciousness more specifically on full-body illusions is not well understood. Thus, the current study examined the role of visuo-vestibular conflict on a fullbody illusion (FBI) experiment that was induced during a supine body position. In a mixed design experiment, 56 participants underwent through a full-body illusion protocol. During the experiment, half of the participants received synchronous visuo-tactile stimulation, and the other half received asynchronous visuo-tactile stimulation, while their physical body was lying in a supine position, but the virtual body was standing. Additionally, the contribution of individual sensory weighting strategies was investigated via the Rod and Frame task (RFT), which was applied both before (pre-FBI standing and pre-FBI supine) and after the full-body illusion (post-FBI supine) protocol. Subjective reports of the participants confirmed previous findings suggesting that there was a significant increase in ownership over a virtual body during synchronous visuo-tactile stimulation. Additionally, further categorization of participants based on their visual dependency (by RFT) showed that those participants who rely more on visual information (visual field dependents) perceived the full-body illusion more strongly than non-visual field dependents during the synchronous visuo-tactile stimulation condition. Further analysis provided not only a quantitative demonstration of full-body illusion but also revealed changes in perceived selforientation based on their field dependency. Altogether, findings of the current study make further contributions to our understanding of the vestibular system and brought new insight for individual sensory weighting strategies during a full-body illusion.
  • Thumbnail Image
    Master Thesis
    The Effect of Social Presence on Task Performance and Sense of Presence in Virtual Reality
    (2024) Yıldırım, Aybars; Erdeniz, Burak
    Sanal gerçeklik (VR) teknolojisinin gelişimi, kullanıcıların dijital ortamlarla etkileşim biçimini önemli ölçüde dönüştürerek fiziksel sınırların ötesine geçen kapsamlı deneyimler sunmaktadır. Bu çalışma, VR sınıf ortamında sosyal varlığın bilişsel görev performansı ve varlık hissi üzerindeki etkisini incelemektedir. Katılımcılar, sanal insan avatarları ve arka plan insan sesleri içeren 'sosyal' bir koşula veya bu unsurların bulunmadığı 'sosyal olmayan' bir koşula rastgele bir şekilde atanıp bir 'zihinsel döndürme testi' tamamlamış ve varlık hissi, sosyal varlık ve sosyal anksiyete ölçen anketlere yanıt vermiştir. Sonuçlar, sosyal koşuldaki katılımcıların görev performansının anlamlı derecede yüksek olduğunu ancak varlık hissinin sosyal olmayan koşula göre daha düşük olduğunu göstermiştir. İki koşul arasında sosyal anksiyete seviyelerinde anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Ayrıca, cinsiyet ve önceki VR deneyiminin, görev performansını anlamlı bir şekilde etkilediği gözlemlenmiştir. Bu bulgular, VR'deki sosyal ipuçları ile kullanıcı performansı arasındaki karmaşık ilişkiyi ortaya koyarak, sosyal varlık unsurlarının bilişsel görevleri artırma potansiyeline sahip olduğunu, ancak kapsamlı deneyimi azaltabileceğini göstermektedir. Bu araştırma, VR uygulamalarında bireysel farklılıkların dikkate alınmasının önemini vurgulamakta ve daha etkili ve çekici VR ortamlarının tasarımı için içgörüler sunmaktadır.
  • Thumbnail Image
    Article
    Physiological and Inflammatory Changes to Natural and Skin-Related Trypophobic Images
    (Akademiai Kiado Zrt, 2025) Kazdagli, Hasan; Baris, Elif; Kipcak, Arda; Ozturk, Suleyman; Ceylan, Deniz; Demir, Ayse Banu; Erdeniz, Burak
    Introduction: The immune system's inflammatory response, driven by pro-inflammatory proteins, protects against external threats. Fear and disgust-inducing stimuli have been linked to immune responses, yet their specific physiological and inflammatory mechanisms in trypophobia remain unclear. This study aimed to elucidate the inflammatory and physiological responses in relation to natural (non-skin) and skin-related trypophobic images. Material and methods: Fifty participants (n = 50) were recruited for the study, and their sensitivity to trypophobia was measured using the trypophobia questionnaire. Then, participants were randomly assigned to either the skin related or non-skin related visual exposure group and viewed trypophobic images from a computer screen. Blood samples were collected pre- and post-exposure to trypophobic images and analyzed for IL-6 and TNF-alpha using ELISA and RT-qPCR methods. Results: IL-6 and TNF-alpha protein levels significantly increased post-exposure, with IL-6 changes varying by stimulus type. mRNA expression showed significant interaction with participants' trypophobia sensitivity scores, suggesting post-transcriptional mechanisms. Heart rate variability (HRV) and heart rate were measured before, during, and after exposure using photoplethysmography. Significant changes in HRV metrics, influenced by stimulus type and trypophobia sensitivity, indicated increased sympathetic and decreased parasympathetic nervous system activity during and after exposure. Conclusions: These findings highlight the role of physiological and inflammatory responses in trypophobia, suggesting immune activation and autonomic nervous system involvement based on stimulus type and individual sensitivity. These findings not only contribute to phobia literature but also shed light on the physiological and immunological changes that take place in the bodies of individuals with high sensitivity to trypophobia.
  • Thumbnail Image
    Article
    Zindeleşme Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması
    (2018) Serin, Emin; Erdeniz, Burak; Önder, Ece; Şenol, Aslı D.
    Yapılan önceki araştırmalarda, bazı doğa ortamlarının, bireylerin stres düzeylerinin azalmasında kolaylaştırıcı biretkiye sahip olduğu savunulmuştur. Bunun yanı sıra, deneysel çalışmalar da, doğa ortamlarının insanlar üzerindebahsi geçen zindeleştirici etkilerini üç temel bağlamda sıralamışlardır; duygusal tepki, fiziksel tepki ve bilişseltepki (Ulrich, Simons & Losito., 1991). Mevcut araştırma ise, Zindeleşme Ölçeği’nin (Han, 2003) kısa formunuTürkçe’ye uyarlamayı amaçlamaktadır. Kısa formun uyarlandığı mevcut ölçek 8 madde içermektedir. Han’ın (2003)çalışmasına bağlı kalınarak kullanılan mateyaller, 6 farklı biyom (çöl, tundra, tropik orman, iğne yapraklı orman,yaprak döken orman ve çayırlık) olarak kategorize edilen 48 farklı doğa fotoğrafından oluşmaktadır. ZindeleşmeÖlçeği’nin (ZÖ) Türkçe uyarlaması İzmir’de bulunan 118 üniversite öğrencisine uygulanmıştır ve iki faktörlü biryapı, psiko-davranışsal ve fizyolojik ortaya çıkmıştır. Birinci çalışmada çıkan sonucun ekolojik geçerliğini test etmek için yürütülen ikinci araştırmada ise deneysel psikoloji araştırmalarına görsel uyaran seti sağlamak üzere oluşturulan Türkiye Ekolojik Fotoğraf Uyaran Seti (TEFUS) kullanılmıştır. 145 üniversite öğrencisi ile yürütülen ikinciçalışmanın sonucu da ilk çalışmayı destekler nitelikte olup toplam varyansın sırasıyla %81’i ve %86’sını açıklayaniki faktörlü yapı elde edilmiştir. Son olarak yapılan bu çalışmalarda, Han (2003) tarafından uygulanan dört faktörlüçözüm ile bulgulanan çalışmaya karşın, iki faktörlü çözüm elde edilmiştir. Mevcut araştırma ile önceki araştırmalararasında ortaya çıkan faktör sayısı farklarının sebepleri tartışılmış ve ileride yapılacak olan deneysel çalışmalarda dadetaylı olarak incelenecektir