Public Green Space in Twentieth Century Post-Colonial Capital Cities: a Case Study of Abuja

Abstract

Bu tez, 20. yüzyılın sömürge sonrası başkentlerinde, modernist şehir planlama ideallerine göre şekillendirilen kamusal yeşil alanların sağlanmasını analiz etmektedir. Amaca yönelik inşa edilen başkentler Afrika'nın, Asya'nın ve Latin Amerika'nın eski kolonyal bölgelerinde bulunuyor. Asya ve Latin Amerika'da, Chandigarh ve Brezilya, çeşitli ülkelerin bağımsızlığının ardından kurulan yeni sömürge sonrası başkentlerdir. Bu şehirlerin masterplanları kapsamlı peyzaj düzenlemeleri içermekte ve kentsel gelişim şemalarının daha işlevsel bileşenleri kullanılarak başarılı bir şekilde uygulanan açık alanların iyi düşünülmüş bir hiyerarşisini sergilemektedir. Afro, Dodoma, Lilongwe ve Gaborone gibi Afrika'nın amaca yönelik olarak inşa edilmiş sömürge sonrası başkentleri de modernist planlama ideallerine göre şekillendirilmiş ancak uygun finansal desteğin bulunmaması ve diğer politik konular nedeniyle bu planların uygulanması özellikle halka açık yeşil alanların hayata geçirilmesi başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Abuja vaka incelemesinde, 1987 masterplanının birinci evresinde sağlanan kamusal yeşil alanlar tamamen uygulanmamıştır. PGS'nin 2003-2017 zaman dilimi analizindeki sonuçlar, parklara tahsis edilen birkaç arazinin, yapı alanı, atık alanı veya ticari ticaret alanlarına dönüştürüldüğünü gösteriyor.This thesis analyzes the provision of public green spaces in twentieth century post-colonial capital cities that were shaped according to modernist city planning ideals. The purpose-built capital cities in question are located in former colonial territories of Africa, Asia and Latin America. In Asia and Latin America, Chandigarh and Brasilia are the new postcolonial capital cities erected in the aftermath of their various country's independence. The master plans of these cities incorporate extensive landscaping and exhibit a well-thought hierarchy of open spaces which was successfully implemented along with the more functionalist components of urban development schemes. This is in contrast to the purpose-built postcolonial capital cities of Africa such as Abuja, Dodoma, Lilongwe and Gaborone which were also shaped according to modernist planning ideals, but failed to implement their plans especially public green spaces due to lack of adequate funds and other political issues involved. In the case study of Abuja, the public green spaces provided in the 1987 master plan of Phase I were not completely implemented. A time frame analysis of PGS conducted from 2003-2017 revealed several lands allocated to parks are converted into buildings, dumping sites or commercial trade spaces.