Browsing by Author "Aktaş, Ceren"

Now showing 1 - 4 of 4

Citation - WoS: 1
Citation - Scopus: 2
Exploring the Traditional Turkish Ucetek Entari of the Late Ottoman Era From the Izmir Ethnography Museum Collection
(ROUTLEDGE JOURNALS, TAYLOR & FRANCIS LTD, 2024) Aktaş, Ceren; Adanır, Elvan Özkavruk
The ucetek entari, & uuml;& ccedil; etek or three-skirt robe, was the main element of traditional Turkish women's clothing, worn with a chemise and shalwar. The features of this special garment extend to the clothing culture of the ancestors of the Turks who lived in Eurasia. The structure of the ucetek entari is typical Ottoman attire, with a small standup collar, long sleeves open up to the elbows, high slits on each side of the skirt, and triangular pieces added for fullness. This research was conducted in the Izmir Ethnography Museum to analyze the fabrics, embroidery, and pattern-making techniques of the ucetek entari, along with their zero waste and multifunctional design approach. The main fabrics, linings, facings, their yarn count in the warp and weft directions, pattern dimensions, embroidery properties, other surface decorations, and technical drawings of the robes were photographed and examined in detail. The results revealed that ucetek entaris were daily or special occasion wear which were designed using mostly silk and cotton fabrics. The focus of this research is to analyze in depth the ucetek entaris in the Izmir Ethnography Museum.
Sustainable Fashion Through Traditional Turkish Women’s Clothing Techniques
(Firenze University Press, 2025) Aktaş, Ceren; Adanir, Elvan Ozkavruk
The production of garments from fabric involves multiple stages, each contributing to the final product’s design and the resulting fabric waste. The fashion industry produces 97 million tons of waste annually, of which 18 million are leftover textiles. Fast fashion increases the amount of textile waste created by industry and consumers. The zero-waste approach has begun to be implemented in clothing design to minimize the amount of fabric waste generated in the pre-consumer production stage. The collection design and patternmaking stages, well before the cutting process, present a pivotal opportunity to apply zero-waste fashion design techniques. At the design stage of zero-waste clothes, the fashion designer and pattern maker precisely plan to ensure that fabric pieces fit together like a puzzle using the entire fabric width. In response to the growing concern over fabric waste, this paper explores how traditional garment construction techniques can be applied to contemporary garment design to reduce waste. Traditional construction methods were used for three dress patterns to explore how they might affect fabric utilization and garment production. © 2025 Elsevier B.V., All rights reserved.
Traditional Turkish Women's Clothing From the Province of Izmir in the 19th and 20th Centuries
(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2024) Aktaş, Ceren; Özkavruk Adanır, Elvan
Bu tez, İzmir ilindeki geleneksel Türk kadın giyiminin tasarım ve yapım tekniklerini incelemektedir. Giyim sadece korunma ve örtünme işlevi görmez, aynı zamanda kültürün ve kimliğin bir göstergesidir. Geleneksel kıyafetlerin analizi, kültürün görsel olarak en dinamik ifadesi olan Türk giyim tasarımında yer alan ayırt edici unsurların, bilinmeyen ayrıntıların ve özenli üretim süreçlerinin keşfedilmesine yardımcı olmaktadır. On dokuzuncu ve yirminci yüzyılın başlarında İzmir'de yaşayan Türk kadınlarının geleneksel kıyafet tasarımlarını sistematik bir şekilde araştırmak için giysiler üzerinde derinlemesine gözlem ve incelemeler yapılmıştır. İzmir ilinin coğrafi durumu, tarihi, sosyo-ekonomik durumu üretilen giysi ve kumaşlarda etkili olmuştur. Ancak Avrupa modasının yayılmasıyla birlikte geleneksel Türk kadın giyimi değişmeye ve yok olmaya başlamıştır. On dokuzuncu yüzyıldan yirminci yüzyılın başlarına kadar giysi tasarımına odaklanan araştırma, İzmir'deki üç müzede (İzmir Etnografya Müzesi, Ege Üniversitesi Etnografya Müzesi, Ödemiş Belediyesi Kent Arşivleri ve Müzesi) bulunan kırk yedi Türk kadın giysisinin analizi üzerinden ilerlemiştir. Etnografya müzelerinde yapılan bu çalışma, Türk giysilerinin sıfır atık ve çok işlevli bir şekilde tasarlandığını ortaya koymuştur. Bu tez, akademik çalışmalarla araştırılmamış bir alanda yeni bilgiler sunmaktadır. Giyim kültürümüzün tanıtılması ve tanınmasındaki en önemli eksikliklerden birinin nedeni bu konunun yeterince araştırılmış olmaması ve kaynak eksikliğidir.
Traditional Turkish Women's Clothing From the Province of Izmir in the 19th and 20th Centuries
(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2024) Aktaş, Ceren; Özkavruk Adanır, Elvan
Bu tez, İzmir ilindeki geleneksel Türk kadın giyiminin tasarım ve yapım tekniklerini araştırmaktadır. Giyim sadece korunma ve örtünme işlevi görmez, aynı zamanda kültürün ve kimliğin bir göstergesidir. Geleneksel kıyafetlerin analizi, kültürün görsel olarak en dinamik ifadesi olan Türk giyim tasarımında yer alan ayırt edici unsurların, bilinmeyen ayrıntıların ve özenli üretim süreçlerinin keşfedilmesine yardımcı olmaktadır. On dokuzuncu ve yirminci yüzyılın başlarında İzmir'de yaşayan Türk kadınlarının geleneksel kıyafet tasarımlarını sistematik bir şekilde araştırmak için giysiler üzerinde derinlemesine gözlem ve incelemeler yapılmıştır. İzmir ilinin coğrafi durumu, tarihi, sosyo-ekonomik durumu üretilen giysi ve kumaşlarda etkili olmuştur. Ancak Avrupa modasının yayılmasıyla birlikte geleneksel Türk kadın giyimi değişmeye ve yok olmaya başlamıştır. On dokuzuncu yüzyıldan yirminci yüzyılın başlarına kadar giysi tasarımına odaklanan araştırma, İzmir'deki üç müzede (İzmir Etnografya Müzesi, Ege Üniversitesi Etnografya Müzesi, Ödemiş Belediyesi Kent Arşivleri ve Müzesi) bulunan kırk yedi Türk kadın giysisinin analizi üzerinden ilerlemiştir. Etnografya müzelerinde yapılan bu çalışma, Türk giysilerinin sıfır atık ve çok işlevli bir şekilde tasarlandığını ortaya koymuştur. Bu tez, akademik çalışmalarla araştırılmamış bir alanda yeni bilgiler sunmaktadır. Giyim kültürümüzün tanıtılması ve tanınmasındaki en önemli eksikliklerden birinin nedeni bu konunun yeterince araştırılmış olmaması ve kaynak eksikliğidir.