Browsing by Author "Biresselioğlu, Mehmet Efe"

Now showing 1 - 3 of 3

From Awareness to Action in the Twin Transition: A Comparative Greencomp Analysis of SMEs
(2026) Uzunlas, Aytaç; Biresselioğlu, Mehmet Efe
Bu çalışma, Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelerin (KOBİ) İkiz Dönüşüm (dijital ve yeşil dönüşüm) sürecindeki hazırlık seviyelerini Avrupa Birliği'nin GreenComp çerçevesi üzerinden incelemektedir. Farkındalık-Eylem Paradoksu`nu temel alan tez, KOBİ'lerin sürdürülebilirlik yetkinlikleri; bilişsel hazırlık ile fiili kurumsal entegrasyonları, yapısal hazırlık arasındaki kopukluğu nicelleştirmeyi amaçlamaktadır. Türkiye, İtalya, İspanya, Avusturya ve Belçika`dan 452 KOBİ'yi kapsayan veri seti üzerinde nicel analiz yapılmıştır. Çalışma kapsamında uyumsuzluğu ölçmek için özgün bir endeks (Gap Index) geliştirilmiştir. Bulgular, farkındalığın yüksek olmasına rağmen resmi yönetişim mekanizmalarının eksikliği nedeniyle belirgin bir yapısal boşluğun varlığını ortaya koymaktadır. İstatistiksel analizler, dijital ve yeşil yetkinlikler arasında güçlü bir korelasyon olduğunu doğrulamakta ve bu dönüşümlerin birbirine bağımlı olduğunu göstermektedir. KOBİ'lerin öncüler ve geride kalanlar olarak ayrıştığı bir dijital-yeşil bölünme tespit edilmiştir. Ek olarak firma büyüklüğünün, sektöre kıyasla başarı üzerinde daha belirleyici olduğu saptanmıştır. Tez, sürdürülebilirlik uyumunda temel darboğazın yönetişim eksikliği olduğu sonucuna varmakta ve uygulama eksikliğini gidermek için verilere dayalı ve ölçek odaklı politika önerileri sunmaktadır.
Kapsayıcı ve Sürdürülebilir Kentsel Ulaşım: Karşıyaka, İzmir, Türkiye Örneğinde Paylaşımlı E-Skuter Kullanımının Değerlendirilmesi
(2025) Durmaz, Emrecan; Biresselioğlu, Mehmet Efe
Bu tez, eşitlikçi ve sürdürülebilir kentsel ulaşımın teşvik edilmesinde paylaşımlı e-skuter sistemlerinin rolünü İzmir örneği üzerinden incelemektedir. Küresel ölçekte şehirler, karbon emisyonlarını azaltmak ve düşük etkili ulaşım biçimlerine geçişi teşvik etmek amacıyla mikro-mobilite çözümlerine yönelmektedir. İzmir'de belediye tarafından işletilen e-skuter sistemi, kamu yönetiminin kullanım kalıpları, çevresel etkiler ve toplumsal kapsayıcılık üzerindeki etkilerini değerlendirmek için özgün bir bağlam sunmaktadır. Çalışma kapsamında 184.000'i aşkın sürüş kaydı, meteorolojik veriler ve mekânsal göstergelerle birlikte analiz edilmiş; kullanıcı demografisi, seyahat davranışları ve zaman içindeki değişimlere dair temel eğilimler belirlenmiştir. Bulgular, cinsiyet dengesizliği ve hava koşullarına duyarlılık gibi küresel eğilimleri doğrularken, hafif yağış altında kullanım artışı gibi yerel farklılıklara da işaret etmektedir. E-skuterlerin toplu taşıma ile entegrasyonunun etkili olduğu görülmüş, bu da sürdürülebilir ulaşım hedeflerini desteklemektedir. Ancak, özellikle cinsiyet temelli kullanım farkları ve sosyo-ekonomik kullanıcı profillerine dair verilerin eksikliği, eşitlik açısından hâlâ çözülmesi gereken sorunlara işaret etmektedir. Bu tez, paylaşımlı mikro-mobiliteyi hem çevresel hem de toplumsal adalet perspektiflerinden ele alarak, adil geçiş literatürüne katkı sunmaktadır. Kamusal olarak işletilen sistemlerin kamu yararına hizmet etme potansiyelini ortaya koyarken, kapsayıcı tasarım ve hedefe yönelik politika önlemlerinin önemini vurgulamaktadır. İzmir örneği, mikro-mobilite alanındaki literatüre Doğu Akdeniz bağlamından pratik bir katkı sunmakta ve benzer hedefleri olan kentler için yol gösterici nitelik taşımaktadır.
Türkiye'nin Arktik'e yönelik dış politikası: Sistemsel baskılar ve ulusal çıkarlara dair görüşler
(2025) Demir, Berfu Solak; Biresselioğlu, Mehmet Efe
İklim değişikliği ve teknolojik gelişmeler, Arktik bölgesini jeopolitik ve ekonomik çıkarlar açısından kritik bir bölge haline getirmektedir. Bu tez, Türkiye'nin Arktik bölgesine yönelik dış politika yaklaşımını neoklasik realizmin teorik çerçevesi içinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın temel amacı, kurumsal ve normatif çerçeveler ve ittifak dinamikleri gibi sistemik baskıların ve enerji güvenliği endişesi ve uluslararası görünürlük arzusu gibi iç ekonomik ve politik faktörlerin Türkiye'nin Arktik bölgesindeki motivasyonunu ve katılımını nasıl şekillendirdiğini ortaya koymaktır. Literatürde Arktik ve Arktik dışı devletlerin politikaları üzerine giderek artan çalışmalar olmasına rağmen, Türkiye örneği büyük ölçüde ihmal edilmiştir. Bu vaka ile ilgili boşluğu doldurmak için bu tez çalışması, dört ana hipotez aracılığıyla Türkiye'nin Arktik politikasına odaklanmaktadır. Bu amaçla, araştırma yöntemi olarak 12 yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeye dayalı nitel bir analiz benimsenmiştir. Görüşmeler, Arktik politikaları ve girişimlerine ilgi duyan politika yapıcılar, akademisyenler ve sektör temsilcilerinden oluşan uzmanların bakış açısına ışık tutmayı amaçlamaktadır. Bulgular, Türkiye'nin Arktik'e yönelik dolaylı ve sembolik bir angajman stratejisi izlediğini ortaya koymaktadır. Türkiye'nin uluslararası hukuk normlarına yönelik eleştirel tutumu, NATO ile ittifakları ve Rusya ile stratejik ilişkileri, enerji kaynaklarına doğrudan erişim eksikliği ve dış politikada görünürlük sağlama hedefi, Arktik politikasının temel belirleyicileri arasındadır. Ayrıca tez çalışması, Rusya'daki enerji projelerinde özel sektörün rolü ve Türkiye'nin Kuzey Denizi Rotası üzerinden lojistik bağlantılar kurma girişimleri gibi uç noktaları da ortaya koymaktadır. Bu bağlamda çalışma, Türkiye'nin Arktik politikasının çok katmanlı yapısının anlaşılmasına katkıda bulunurken aynı zamanda neoklasik realizmin teorik arka planını da desteklemektedir.