Browsing by Author "Erden, Hasan Umur"

Now showing 1 - 1 of 1

Neoclassical Realism in Israeli-Palestinian Conflict: a Case Study of the Oslo Peace Process, 1993-1995
(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2020) Erden, Hasan Umur; Al, Serhun
Bu çalışmada, Oslo Barış Anlaşmalarının başarısız olma nedenleri neoklasik gerçekçilik bağlamında incelenmiştir. 5 Haziran 1967'de patlak veren ve İsrail'in zaferi ile sonuçlanan Arap-İsrail savaşı, bölgedeki güç dengesinde köktenci bir değişime neden olmuştur. Değişen statüko ve tehdit algısı nedeniyle bağımsız bir Filistin Otoritesi ortaya çıkmış ve bölgedeki çatışma dinamiğini yeniden şekillendirmiştir. Bunun yanında, 1980'lerde patlak veren uluslararası sistem krizi nedeniyle tehditlerin belirsiz bir hal alması sonucunda, maddi güç kapasitesi bakımından zayıf olan asimetrik tehditler kaynaklarını en üst düzeye çıkarma fırsatı bulmuşlardır. Sonuç itibariyle, 1987'de İntifada patlak vermiştir. Israil içinde ekonomik ve güvenlik krizleri ortaya çıkmıştır. Bunun yanında, Ortadoğu'da yükselişe geçen radikal devletler ve onların devlet-dışı çevre aktörleri, Israil'in güvenliğine doğrudan tehdit oluşturmuşlardır. En önemlisi, Soğuk Savaş'ın sona ermesi ile birlikte değişen dünya düzeni, İsrail'in işgal ettiği toprakları yönetemeyeceği gerçeğini ortaya çıkarmıştır. Tehdidin dengelenmesini sağlamak veya çeşitlenmesini engellemek adına başta sistemsel olarak ve sonrasında iç dinamikler yolu ile İsrail barış görüşmelerine teşvik edilmiştir. 1993'de Prensiplerin Deklarasyonu ve 1995' de Oslo II Anlaşması Israil ve Filistin arasında imzalanmıştır. Filistin Otoritesi, İsrail tarafından meşru bir aktör olarak kabul edilmiş ve barışa olan inanç güçlenmiştir. Lakin, 1995' de Yitzhak Rabin' in suikasta uğraması süreci dondurmuştur ve Likud partisinin iktidara gelmesi ile birlikte süreç çıkmaza girmiştir. İncelemelerin sonucunda, Oslo Barış Anlaşmalarının sistemsel baskıların zayıf olması ve taraflar arasında güç eşitsizliğinin giderilmemesi sonucunda süreç tarafların güvenlik ve çıkar eksenli beklentilerini karşılamamıştır. Buna karşın, liderlerin sürece doğrudan müdahalesi sonucu, süreç kısa vadeli olarak başarıyla sürdürülmüştür lakin sistemik baskılar uzun vadede sürecin ana belirleyici olmuş ve çökmesine yol açmıştır.