Browsing by Author "Erel, Zeliha"

Now showing 1 - 1 of 1

Şiddetsiz İletişimin Günlük Hayatta Uygulanması: Şiddetsiz İletişim Eğitimi Sonrası Gerçek Yaşam Deneyimleri Üzerine Nitel Bir Araştırma
(2025) Erel, Zeliha; Aksoy, Zeynep
Marshall Rosenberg tarafından geliştirilen Şiddetsiz İletişim (NVC), empati, bağlantı ve duygu ve ihtiyaçların dürüstçe ifade edilmesini vurgulayan bir iletişim modelidir. Alışılagelmiş yargılama, suçlama veya zorlama kalıplarını şefkatli diyaloğa dönüştürmeyi amaçlar. Bu çalışma, NVC eğitimini almış bireylerin NVC'yi günlük yaşamlarında nasıl kullandıklarını, karşılaştıkları zorlukları ve NVC ilkelerini gerçek yaşam dinamiklerine uyarlamak için geliştirdikleri stratejileri araştırmayı amaçlamaktadır. Tamamı NVC eğitimi almış olan ve Türkiye ile yurtdışında ikamet eden 21 katılımcı ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Verilerin tematik analizi sonucunda yedi ana tema belirlenmiştir: bireysel ve çevresel tepkiler, dört bileşendeki zorluklar (gözlem, duygular, ihtiyaçlar, rica), pratik ve çabanın rolü, farklı ilişki türlerinde uygulama farklılıkları, çözülemeyen çatışmalar, NVC'ye dair idealler ve gerçekler ile bilişsel ve duygusal tepkilerdeki değişimler. Katılımcılar, NVC'yi kullanırken başlangıçta sosyal direnç, Marshall Rosenberg tarafından geliştirilen Şiddetsiz İletişim (NVC), empati, bağlantı ve duygu ve ihtiyaçların dürüstçe ifade edilmesini vurgulayan bir iletişim modelidir. Alışılagelmiş yargılama, suçlama veya zorlama kalıplarını şefkatli diyaloğa dönüştürmeyi amaçlar. Bu çalışma, NVC eğitimini almış bireylerin NVC'yi günlük yaşamlarında nasıl kullandıklarını, karşılaştıkları zorlukları ve NVC ilkelerini gerçek yaşam dinamiklerine uyarlamak için geliştirdikleri stratejileri araştırmayı amaçlamaktadır. Tamamı NVC eğitimi almış olan ve Türkiye ile yurtdışında ikamet eden 21 katılımcı ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Verilerin tematik analizi sonucunda yedi ana tema belirlenmiştir: bireysel ve çevresel tepkiler, dört bileşendeki zorluklar (gözlem, duygular, ihtiyaçlar, rica), pratik ve çabanın rolü, farklı ilişki türlerinde uygulama farklılıkları, çözülemeyen çatışmalar, NVC'ye dair idealler ve gerçekler ile bilişsel ve duygusal tepkilerdeki değişimler. Katılımcılar, NVC'yi kullanırken başlangıçta sosyal direnç, yabancılaşma hissi ve kendileri ile çevrelerinde yapaylık algısı yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Öte yandan birçok katılımcı, NVC'nin uygulama yoluyla içselleştirildiğini, ilişkisel sonuçları iyileştirdiğini ve hem kendilerine hem de başkalarına yönelik empati ve öz farkındalığı artırdığını belirtmiştir. Bulgular, NVC'nin dönüştürücü potansiyelini ortaya koymakla birlikte, bu modelin günlük yaşamda düzenli kullanımını zorlaştıran ilişkisel, duygusal ve yapısal engellere de dikkat çekmektedir. Çalışma, uzun vadeli entegrasyon planları ve eğitim tasarımı için teorik ve pratik önerilerle sona ermektedir.