Browsing by Author "Tezel, Ayfer"

Now showing 1 - 3 of 3

Knowledge, Attitudes, and Opinions of Hepatitis B Virus Carrier Male Patients About the Disease
(Doc Design Informatics Co Ltd, 2022) Digrak, Ebru; Tezel, Ayfer
Objectives: The study was conducted to evaluate the knowledge, attitudes, and opinions of male patients infected with the hepatitis B virus about their disease. Methods: This descriptive study was conducted in a military hospital in Ankara between July 2016 - July 2017. The study population consisted of 244 male patients admitted to the Infectious Diseases Clinic of the hospital within one year. No sample selection was made, and 208 patients accepted to participate were included in the study. The research data were collected by a questionnaire form consisting of 28 questions prepared by the researchers in line with the literature. For statistical analysis, IBM SPSS Statistics for Windows. Version 22.0 program was used. Results: Of the patients, 86.5% were single, 50% were primary school graduates, 65.4% were self-employed, and their mean age was 22.67 +/- 2.9. According to the data, 53.4% of the patients were HBeAg-negative, and 46.6% were HBeAg-positive chronic hepatitis B patients. Healthcare personnel was the information source for 51.9% of the patients, and 80.8% felt the need to get more information about their disease. 88.4% of the patients stated that hepatitis B disease could be transmitted through the bloodstream, and 80.7% of them stated that being vaccinated prevented them from being sick. 86.5% of the patients stated that the purpose of the treatment of hepatitis B disease was to prevent the progression of the disease. Conclusions: According to the study's results, we determined that the patients' knowledge and attitudes about their diseases were insufficient.
Öğretmenlerin Bakış Açısıyla Okul Sağlığı Hemşireliği Uygulamasının Değerlendirilmesi
(2022) Öztürk, Aslıhan; Zengin, Hümeyra; Dığrak, Ebru; Tezel, Ayfer
Amaç: İlköğretim okullarında uygulanan okul sağlığı hemşireliği uygulamaları hakkında öğretmenlerin bilgilerini ve görüşlerini de- ğerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte yapılan çalışma Ankara ilinde olan üç ilköğretim okulunda araştırmaya katılmayı kabul eden 63 öğretmen- le yürütülmüştür. Araştırmanın yapıldığı okullarda Mart-Nisan-Ma- yıs 2017 tarihleri arasında öğrencilere okul sağlığı hemşireliği kapsamında uygulamalar yapılmış ve uygulamalar bittikten sonra öğretmenlere anket yapılmıştır. Araştırmanın verileri 35 sorudan oluşan anket formu ile toplanmıştır. Bulgular: Öğretmenlerin çoğu okul sağlığı hemşiresinin sağlık tara- maları yapması (%100), sağlık eğitimleri düzenlemesi (%90,5), risk altındaki çocukları belirlemesi (%85,7), aileler ile işbirliği içinde sağlığı koruma ve geliştirme planlamaları (%84,1) gibi görevlerini bilirken, okul personelinin sağlık durumu ile ilgilenmesi (%28,6), okul çevresi düzenlemesi yapması (%20,6) gibi görevleri çok azı bilmektedir. Sonuç: Öğretmenlerin okul sağlığı hemşireliği görevleri ile ilgili bilgi durumlarının yetersiz olduğu belirlenmiş ve okulda okul sağ- lığı hemşiresine gereksinim olduğunu ifade etmişlerdir. Bu nedenle okul sağlığı ekibinin oluşturulması için hemşire istihdam edilmesi ile ilgili gerekli düzenlemelerin yapılması önerilmektedir.
Transkültürel Hemşirelik ve Kültürel Yeterlilik için Papadopoulos Modeli
(2024) Dığrak, Ebru; Tezel, Ayfer
Kültürel yeterlilik, farklı kültürden insanlar ile etkin iletişim kurma yeteneğidir ve hem ömür boyu gelişen bir süreç hem de çıktı olarak görülmektedir. Kültürel yeterliliğin geliştirilmesinde modeller rehber olarak kullanılmaktadır. Ülkemizde kullanılması için önerilen Papadopoulos Modeli, kültürel farkındalık, kültürel bilgi, kültürel duyarlılık ve kültürel uygulama (yeterlilik) olmak üzere dört yapıdan oluşmaktadır. Kültürel farkındalık, kendi kültürel geçmişimiz ve kültürel kimliğimiz hakkında sahip olduğumuz farkındalığın derecesidir. Kültürel yeterliliğin ilk yapısı olan kültürel farkındalık, kültürel bilgi ile desteklenmelidir. Kültürel bilgi, farklı kültürden insanlar ile temas kurulması, onların sağlık inançları ve davranışları hakkında bilgiler edinilmesi ile artırılabilir. Kültürel duyarlılığa ulaşmanın yolu karşılıklı güven, kabul ve saygının yanı sıra uzlaşmayı içerir. Kültürel uygulama (yeterlilik) son yapıdır ve kazanılan kültürel farkındalık, bilgi ve duyarlılığın sentezidir. Bu model hem çok kültürlü hem de ırkçılık karşıtı bakış açılarını birleştirir, eşitlikler ve insan hakları konusunda daha geniş bir anlayışa sahiptir. Bu makalede amaç, transkültürel hemşirelik ve kültürel yeterliliğin geliştirilmesinde kullanılan Papadopoulos Modeli’nin gelişimi, yapıları ve birbiri ile olan ilişkilerini ve hemşirelikte kullanımını açıklamaktır.