Yüksek Lisans Tezleri
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.14365/8832
Browse
4 results
Search Results
Master Thesis Comedy and Women in Neorealist Cinema(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2013) Balaban, Betül; Erdoğan, NezihBu çalışmanın ana amacı, İkinci Dünya Savaşı sonrası İtalyan sinemasında komedi filmlerinin, Yeni Gerçekçiliğin sosyal içerik, tarihsel aktüelite ve politik sorumluluk amaçlarını nasıl ele aldığına dair kuramsal bir inceleme yapmaktır. Komedi filmleri dönemin sorunlarını anlatabilecek ciddiyet midir yoksa sosyal politik gündemi yok mu saymıştır? Komedi filmlerinin özelliklerini incelerken, kadın temsillerinin anlatımı oluşturmadaki rolüne ayrıca yer verilmiştir. Bu çalışma detaylı film analizleri ile 1946- 1952 yılları arasında yapılmış üç filme dikkat çekmetedir. Bunlar; Renato Castellani?nin Due soldi di speranza (1952), Luigi Zampa?nın Vivere in pace (1946), ve Luciano Emmer?in Una domenica d?agosto (1950) isimli filmleridir. Bu filmlerde komik durumların nasıl oluşturulduğu, hangi işaretlerin bize komedinin varlığını farketmemizi sağladığı sorularına cevap bulunmaya çalışılmıştır. Kadın temsilleri incelemesinde, inceleme ve yorumlama metodu olarak Feminist Film Teorisi kullanılmıştır.Master Thesis The Role of Media in Crimean Tatar Identity: The Case of 'haytarma(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2019) Monastyrskaıa, Darıa; Akan, AysunBu çalışma, Kırım Tatarların Kimliğindeki medya rolünü analiz etmektedir. Tezin amacı milli kimliğin, başta cinema olmak üzere, medya araçlarında nasıl dile getirildiğini araştırmaktır. Bu araştırma tek ama Kırım Tatar sinemasının en önemli ve Kırım Tatar halkının yaşadığı en travmatik olayları anlatan 'Haytarma' filmini kapsamaktadır. Bu çalışma göstermektedir ki Kırım Tatarları medya kaynaklarını kimliklerini korumak ve canlı tutmak amacıyla kullanmaktadırlar.Master Thesis Sound of Blase, Sound of Spirit, Sound of War: Soundtrack Analysis of Reha Erdem Films : Hayat Var, Kosmos, Ve Jin.(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2016) Asi, Gurur; Erdoğan, Nezih; Karanfil, Yüksel GökçenBu çalışma, Reha Erdem fimlerinde kullanılan ses tasarımının nasıl aktif bir unsur olarak kullanıldığını anlamak üzere yapılmıştır. Reha Erdem'in kendine özgü kurgu stili, onun en az görseller kadar önemsediği ses kullanımı ile birleşerek, sesli-görsel bir stil yaratır. Chion'un terimleriyle betimlemek gerekirse, Reha Erdem'in sineması 'vokosentrik' değildir. Başka bir deyişle Reha Erdem sinemasında insan sesi filmin zaman ve uzamında, hikayenin kuruluşunda ses evreninin hiyerarşik olarak en yüksekte değildir. Tam tersi, bu tezin iddia ettiği üzere, Reha Erdem filmleri 'sonosentrik'tir. Sonosentrik terimi özellikle Reha Erdem filmlerindeki ses kullanımın baskın bir unsur olduğunu ve görüntüleri çerçeveleyerek sahneyi kurduklarını anlatmak amacı ile kullanılma sokulmuştur. Ayrıca tezin içeriği sonosentrik ses kullanımının filmin ses evrenini nasıl belirlediğini de irdelemektedir. Bu noktalar araştırılırken, ses tasarımınında kullanılan hangi öğelerin, ses-görüntü birliği oluşturduğu ve bunu nasıl oluşturduğu da dikkate alınmıştır. Ek olarak kullanılan tüm ses unsurları, Erdem filmlerindeki estetik öğesini zenginleştirmektedir. Çalışma esnasında, Reha Erdem'in üç filminin ses bandı analiz edilmiştir- Hayat Var, Kosmos ve Jin. Bu fimlerin sinematografisi, hikayedeki anlamı yaratma adına güçlü ve yeterlidir, ancak bu çalışma sinematografinin dışında ses tasarımının filmlerdeki anlatımı nasıl zenginleştiğini irdelemektedir. Sonuç olarak, bu tez, Reha Erdem'in bu üç filmin ses tasarımları açısından bir üçleme olduğunu söylemektedirMaster Thesis Can Pictures Bear Witness: the Representative Potential of Painting and Photography(İzmir Ekonomi Üniversitesi, 2019) Hasçiftçi, İrem; Gürsoy, Ali ÖzgürAnlamlandırma insan yapımı bir pratiktir. Dış dünyada bulunan her türlü ''şey'' anlamdan yoksun ve insandan bağımsız bir şekilde varolmaktadır. Duyu organları dış dünyadaki bu bağımsız varoluşları kendi sınırlarınca alımlayarak algılamayı ve beraberinde anlamı oluşturur. İnsanlar bu yaratılan anlamlar sayesinde, çevreleri ile iletişime geçerler. Bu iletişim süreci sosyal bir varlık olan insanca sürekli bir gelişime uğratılarak evrilmiştir. Öyle ki teknolojinin de etkisiyle iletişimin sınırları zamanı ve mekanı aşmaktadır. Bir yerde olan olaya zaman ve mekan farketmeksizin ulaşmak mümkün hale gelmiştir. Tanıklık, böyle bir iletişim ortamında sorgulanan bir kavram haline gelmiştir. Basitçe şahit olunan bir olayın başkalarına aktarılması olarak tanımlanabilecek olan tanıklığın aktarımı resimden yazıya, fotoğraftan sinemaya kadar bir çok yol ile sağlanabilmektedir. Bu tezde tanıklık ederken gerçeklikle kurulan ilişki, tanıklığın fotoğraf ve resim sanatları ile aktarımı üzerinden incelenecektir. Bu inceleme yapılırken, fotoğraf ve resim sanatında kullanılan temsil formlarına da anlamın deşifre edilmesi için bakılacaktır. Temsil formları dolayımlı yaratılan anlamlar, Roland Barthes'ın göstergebilim analizi ile çözümlenecek ve tanıklığın gücü, bu anlamların optimize edilmiş gerçeklik ile karşılaştırılmasıyla ölçülecektir. Örneklem olarak tarihsel olaylara tanıklık eden ikonik fotoğraf ve resimler seçilmiştir. Ulaşmak istenen noktalar öncelikle , her iki aktarım yolunun da, farklılıklarına rağmen tanıklık ederken temsil formlarını kullandıklarını göstermektir. Bunun yanında; iki aktarım yolundan birinin tercih edilmesinin, seçilen olaya tanıklık etmede hangisinin daha işlevsel olduğuna bağlı olduğunu göstermektir.
