TR Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu / TR Dizin Indexed Publications Collection
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.14365/4
Browse
3 results
Search Results
Article Factors Affecting Adherence of Recipients To Immunosuppressive Therapy After Liver and Kidney Transplantation(2023-03-13) Tatoğlu, Nurşah; Karayurt, Özgül; Öğce, FilizBackground: Organ transplantation has important outcomes: decreased mortality, increased graft survival, reduced morbidity, and improved quality of life. One of the most important preventable factors that negatively affect these outcomes and put the success of solid organ transplants at risk in organ transplant recipients is non-adherence to immunosup pressive treatment. Aim: The purpose of this study is to examine the adherence of recipients to immunosuppres sive therapy after liver and kidney transplantation and affecting factors. Methods: This is a descriptive study. A total of 310 patients who underwent liver or kidney transplantation at a university hospital between February and July 2015 were included in the study. Data were collected with Sociodemographic and Clinical Characteristic Form, SF-36 Quality of Life Scale, and Immunosuppressant Therapy Adherence Scale. The Mann–Whitney U test, Fisher’s exact test, and Chi-square test were used to analyze the data. Factors affecting adherence were examined by univariate logistic regression analysis. Results: The edits made to the sentence ‘Immunosuppressive Therapy Adherence Scale scores of the recipients ranged between 7 and 12 with a mean of 11.34 ± 0.81 and recipients who had Immunosuppressive Therapy Adherence Scale scores of <12 were considered non adherent. Age, time elapsing after transplantation, total number of drugs used, education on drug use, and the quality of life mental component summary score were found to affect adher ence to immunosuppressive therapy. Gender, educational status, marital status, employment status, donor and organ transplant type, and the quality of life physical component summary score were found to be ineffective in adherence to immunosuppressive therapy. Conclusion: Organ transplant recipients adherent to immunosuppressive therapy were found to be older, use a higher number of drugs, and have a higher mental health summary scores than those not adherent to the immunosuppressive therapy. Besides, a higher rate of the recipients adherent to immunosuppressive therapy was found to receive education on medication use and have a shorter time elapsing after transplantation. It can be recom mended that nurses should be aware of the factors likely to affect adherence to immuno suppressive therapy, evaluate the adherence regularly by using a valid and reliable tool, and perform effective interventions.Article Ameliyathanede Hasta Güvenliği Kültürünün ve Güvenli Cerrahi Kontrol Listesinin Kullanımının İncelenmesi(2017) Karayurt, Özgül; Duran, Melike; Damar, Hale Turhan; Özdöker, Saliha; Bilik, ÖzlemGiriş ve Amaç: Ameliyathanelerde hasta güvenli kültürünün sağlanmasında Amerikan Ameliyathane Hemşireler Derneği iş sürecininbasitleştirilmesi ve standardize edilmesinin yanı sıra ekip iş birliğini, hata rapor sisteminin kullanımını önermiştir. Bu çalışmanın amacıameliyathane çalışanlarında hasta güvenliği kültürünün belirlenmesi ve güvenli cerrahi kontrol listesinin kullanımının incelenmesidir.Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel araştırmanın verileri, Mart 2014-Ocak 2015 tarihleri arasında bir üniversite hastanesi merkezi ameliyathanesinde"Hasta Güvenliği Kültürü Hastane Anketi" ve "Güvenli Cerrahi Kontrol Listesi Anketi" kullanılarak toplanmıştır. Örneklemi,çalışmaya katılmayı kabul eden ameliyathanede hasta ile birebir çalışan, 96 hekim, hemşire ve anestezi ve ameliyathane teknikerioluşturmuştur.Bulgular: Katılımcıların %36.5'i hemşire, %31.3'ü hekim, %32.3'ü anestezi teknikeri olup; %41.7'sinin ameliyathanede 5 yıl ve dahaaz süredir çalıştığı saptanmıştır. Ameliyathane çalışanların %81.3'ünün Güvenli Cerrahi Kontrol Listesi'ni bilmediği ancak %76'sınınkullanmak istediği belirlenmiştir. Katılımcıların %71.9'nun hiç olay raporlamadığı, %22.9'nun 1-2 olay raporladığı saptanmıştır. Ameliyathanedeçalışanların %59.4'nün ameliyathanenin hasta güvenliği düzeyini kabul edilebilir olarak değerlendirmiştir. Çalışanlarınınameliyathanede çalışma yılları ile ölçeğin, "Üniteler içerisinde ekip çalışması", "Hatalar hakkında geribildirim ve iletişim", "Hatalar hakkınacezalandırıcı olmayan tutum", "Hasta güvenliği için hastane yönetiminin tutumu" alt boyutları arasında istatiksel olarak anlamlı birfark saptanmıştır (p = 0.017, p = 0.006, p = 0.031, p = 0.015).Sonuç: Araştırma sonuçları ameliyathane hemşirelerinin Güvenli Cerrahi Kontrol Listesi'ni tanıması ve kullanmasına katkı sağlayabilir.Ayrıca hemşirelerin bu konudaki eğitimlerinin planlanmasına ve hasta güvenliği kültürünün geliştirmesine katkı sağlayabileceği öngörülmektedir.Article Hemşirelerin Bireyselleştirilmiş Bakım Verme Durumlarının ve Görüşlerinin İncelenmesi(2018) Erol, Figen Ursavaş; Karayurt, Özgül; İşeri, ÖzgeAmaç: Bu çalışmanın amacı hemşirelerin bireyselleştirilmiş bakım verme durumlarının ve bireyselleştirilmiş bakıma ilişkin görüşlerinin incelenmesidir.Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan bu araştırmanın verileri, Şubat-Temmuz 2015 tarihleri arasında bir üniversite hastanesi ve iki devlet hastanesinde hemşire tanıtıcı bilgi formu, hemşirelerin bireyselleştirilmiş bakıma ilişkin görüş formu ve bireyselleştirilmiş bakım skalası hemşire versiyonu ile toplanmıştır. Örneklemi, çalışmaya katılmayı kabul eden ve dahiliye, cerrahi ve yoğun bakımlarda çalışan 256 hemşire oluşturmuştur.Bulgular: Hemşirelerin %78,90'u hastanede bireyselleştirilmiş bakım vermek için sunulan olanakların yetersiz olduğunu belirtmiştir. Hemşirelerin %94,50'i bireyselleştirilmiş bakım vermeyi önemli bulurken sadece %46,50'inin bireyselleştirilmiş bakım verdiğini düşündüğü görülmüştür. Hemşirelerin klinikte hasta bakımı dışında zaman ayırdığı durumlar incelendiğinde; telefona yanıt verme (%30,00), ilaç-malzeme temin etme (%29,00), birim giriş-çıkışlarını kontrol etme (%19,00) gibi dolaylı bakım uygulamalarına daha çok zaman ayırdıkları saptanmıştır. Hemşirelerin bakım uygulamalarında hastaların bireyselliğini destekleme toplam madde puan ortalaması 3,72±0,80 iken, hastanın bakımını bireyselleştirme toplam madde puan ortalaması ise 3,93±0,77 olarak saptanmıştır.Sonuç: Hemşirelerin bireyselleştirilmiş bakım vermenin öneminin farkında oldukları, fakat bazı engellerden dolayı bireyselleştirilmiş bakım vermede güçlük yaşadıkları saptanmıştır. Kaliteli ve güvenli bireysel bakım hizmetinin sunumu için hemşirelerin dolaylı uygulamalardan uzaklaştırılıp, doğrudan hasta bakımına yönlendirilerek bireysel bakımın sağlanacağı düşünülmektedir.