The role of bio-design in restoring fashion with a focus on well-being

Abstract

İnsan merkezli zorunluluklar üzerine kurulu mevcut ekonomik çerçeve, önemli ölçüde ekolojik bozulmaya yol açmıştır. Bu endişeler döngüsel tasarım metodolojilerinin temelini oluşturmaktadır. Buna göre, moda üretimine daha döngüsel ve ekolojik açıdan daha iyi huylu alternatifler bulmaya ve bireylerin 'moda' ile olan kalıcı ilişkisini yeniden değerlendirmeye acil ihtiyaç vardır. Bu bağlamda, biyo-tasarım, üretimde etik ve maddi uygulamaları, döngüselliği ve insan ve gezegenin refahı için çıkarımları vurgulayan dönüştürücü bir disiplin olarak ortaya çıkmaktadır. Doğayla işbirliği yapan bir tasarım metodolojisini savunan kavramsal bir çerçevenin rehberlik ettiği bu çalışma, biyo-tasarım yoluyla insan ve doğa arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkinin ekolojik sistemlerle yeniden bağlantı kuran tekstil ve giysiler yoluyla refaha nasıl katkıda bulunabileceğini araştırmaktadır. Bu çalışmanın bir parçası olarak, Sun Tekstil Ar-Ge Merkezi ile yapılan uygulamalı bir işbirliği, deneysel olarak uygulanan biyo-tasarımın yeni tekstil ve malzeme inovasyonları yoluyla endüstriyel ölçekte nasıl yer bulmaya çalıştığını göstermeyi amaçlamaktadır. Antioksidan özellikleriyle bilinen deniz yosunu bazlı bir elyaf olan SeaCellTM kullanılarak yeşil deniz yosunu (Ulva lactuca) ile boyanmış bir örme kumaş üretilmiştir. Bunu takiben, döngüsellik ve ekolojik refah ilkelerini bünyesinde barındıran bir giysi üretilmiştir. Ayrıca, yeşil bir deniz yosunu türü olan deniz marulu (Ulva lactuca) ile biyoplastik malzeme denemeleri gerçekleştirilerek moda endüstrisindeki potansiyel uygulamaları araştırılmıştır. Bu pratik uygulamalar, deniz yosunu bazlı malzemelerin insan refahına ve ekosisteme olumlu katkıda bulunma potansiyelini vurgularken, daha temiz üretim süreçleri yoluyla daha döngüsel bir moda endüstrisi yaratma kapasitesi sunmaktadır.

The current economic framework, based on anthropocentric imperatives, has led to significant ecological degradation. These concerns form the basis of circular design methodologies. Accordingly, there is an urgent need to find more circular and ecologically benign alternatives to fashion production and to re-evaluate individuals' enduring relationship with 'fashion'. In this context, bio-design is emerging as a transformative discipline emphasizing ethical and material practices in production, circularity, and implications for human and planetary well-being. Guided by a conceptual framework advocating a design methodology that collaborates with nature, this study explores the relationship between humans and nature through bio-design and how this relationship can contribute to well-being through textiles and garments that reconnect with ecological systems. As part of this study, a practical collaboration with the Sun Tekstil R&D Center aims to demonstrate how experimentally applied bio-design is seeking to find a space on an industrial scale through new textile and material innovations. A knitted fabric was produced using SeaCellTM, a seaweed-based fiber known for its antioxidant properties, dyed with green seaweed (Ulva lactuca). Following that, a garment was produced that embodies the principles of circularity and ecological well-being. Additionally, bioplastic material experiments were conducted with sea lettuce, a green seaweed species (Ulva lactuca), exploring potential applications in the fashion industry. These practical applications emphasize the potential of seaweed-based materials to contribute positively to human well-being and the ecosystem while offering the capacity to create a more circular fashion industry through cleaner production processes.