Exploring the Stakeholder Involvement on Design Decisions in City Branding: the Case of İzmir

Abstract

Bu tez, tasarım kararlarında paydaş katılımına odaklanan şehir markalamasına yönelik olarak İzmir, Türkiye'yi bir vaka çalışması olarak kullanmaktadır. Tez, öncelikle yer markalaması, destinasyon markalaması ve şehir markalaması kavramları arasındaki ilişkiyi keşfederek, dünyadaki farklı şehirlerden karşılaştırmalı örnekler sunmaktadır. Ardından, şehir markalamasının etkinliği için paydaş katılımının önemli bir bileşen olarak kabul edilmesiyle birlikte, bu konuda ayrıntılı bir inceleme sunan tez, bu kapsamda şehir markalamasının çok aktörlü bir süreç olduğunu vurgulamaktadır. Teorik çerçeve kapsamında ise, İzmir'i bir vaka çalışması olarak inceleyen tezin araştırma metodolojisi nitel araştırmadır. Bu doğrultuda, İzmir'de yürütülen şehir markalama çalışmalarında doğrudan yer alan proje yöneticileri ve paydaşlarla görüşmeler yapılmıştır. Araştırmanın sonuçları, İzmir'deki şehir markalama sürecinin temel olarak üç paydaş grubu aracılığıyla gerçekleştirildiğini göstermektedir: karar vericiler olarak şehir liderleri; süreci yürüten kolektif çalışma grubu ve kurum içi (inhouse) tasarım ekibi. Sonuçlar kapsamında ayrıca, karar vericiler ve kolektif çalışma vii ekibi aracılığıyla belirlenen ve iletilen vizyona bağlı olarak, tasarımcının, markalama için birleşik bir vizyon sunma ve şehir markalama vizyonunu halka yayma konusunda en önemli paydaş olduğu ortaya konmaktadır. Bu nedenle, bu tezin mevcut literature temel katkısı, şehir markalama çabalarında bir paydaş olan tasarımcının kara kutusunun çözümlenmesidirThis thesis specifically focuses on stakeholder involvement in city branding in terms of design decisions. The thesis utilizes İzmir, Turkey as the case study. The thesis first explores the relationship between place branding, destination branding, and city branding concepts and provides insight from different cities across the world. Next, acknowledging the role of stakeholder involvement as a crucial component of city branding, the thesis offers an in-depth review on this topic to highlight the fact that city branding is a multi-actor process that requires stakeholders' participation for effectiveness of the city branding vision. In relation to the theoretical framework, the thesis then examines İzmir as a case study. Research methodology employed in the thesis is qualitative research; interviews were conducted with project executives and stakeholders who have been directly involved in city branding efforts in İzmir. The results reveal that the city branding process in İzmir is mainly held through three stakeholder groups: city leaders as the decision makers; collective working team that runs the process; and the in-house design team. The results indicate that in relation to v the vision set and communicated through decision makers and collective working team, the designer(s) becomes the most critical stakeholder in terms of offering the unified vision of branding and disseminating the city branding vision to public. Thus, the main contribution of this thesis is deciphering the black box of the designer as a stakeholder in city branding efforts.