Türk Erişkin Nöroloji Uzmanlarında Tükenmişlik

Abstract

Amaç: Tıp doktorlarında tükenmişlik hasta bakımını veya klinisyenin fiziksel performansını kötü etkileyebilir. Çalışmamızda Türk nöroloji uzmanlarındaki tükenmişlik oranını ve tükenmişlikle ilişkili faktörleri araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Türkiye’deki nöroloji uzmanları dahil edildi. Katılımcılardan çeşitli düşünce ve deneyimler ile ilişkili 33 sorudan oluşan bir anketi doldurmaları istendi. Katılımcılar sorulara şu şekilde cevap verdiler: Kesinlikle katılmıyorum, kısmen katılıyorum, katılıyorum, kuvvetle katılıyorum, kesinlikle katılıyorum. Sorunun anlamına göre (negatif veya pozitif), verilen cevap 1-5 arasında puanlandırıldı. Puanların toplamının maksimum (165) puana bölünmesiyle tükenmişlik oranı elde edildi. Bulgular: Ortalama yaş 38,78 (±8,42) yıl, kadın/erkek oranı 461/255 olarak bulundu. Ortalama tükenmişlik oranı %46,73 (±8,95) idi. Erkek cinsiyet, akademisyenlik, akademik derecenin yüksek olması, tıp fakültesi hastanesinde çalışmak, düşük maaş, bekar olmak, ebeveyn olmamak, nöbet tutmak, icapçı olmamak veya yoğun bakım ünitesinde çalışmak daha yüksek tükenmişlik oranı ile ilişkili bulundu. Tükenmişlik oranı, yaş, muayene edilen hasta sayısı ve çalışma saatleri ile pozitif, yardımcı sağlık personeli veya nörolog sayısı ile negatif korelasyon içindeydi. Sonuç: Bizim çalışmamız, Türk erişkin nöroloji uzmanlarından oluşan büyük bir örneklemde yüksek tükenmişlik oranını gösteren ilk çalışmadır. Erkek olmak, ileri yaş, akademisyen, profesör veya bekar olmak, ebeveyn olmamak, tıp fakültesi hastanesinde veya yoğun bakım ünitesinde çalışmak, düşük maaş, nöbet tutmak, yüksek hasta sayısı veya çalışma saati tükenmişlikle ilişkili görünmektedir.