Gebelikte Uterin Arter Doppler ve Epikardiyal Yağ Kalınlığının Ölçülmesi ve Perinatal Sonuçların Karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Yetersiz plasental gelişim, çeşitli sitokinlerin üretimine neden olarak, bir yandan fetal büyüme geriliğine ve diğer yandan mater? nal endotel hasarına yol açar. Preeklampsinin patogenezinde rol oynadığı düşünülen bu sitokinler, hem uteroplasental vasküler sistem? de hem de maternal dolaşımda endotelyal disfonksiyona neden olur. Viseral yağlanma, enflamatuvar hastalıklara karşı immün yanıta aracılık eden proenflamatuvar ve proaterojenik sitokinleri salgılar. Bilateral uterin arter Doppler değerleri ve epikardiyal yağ kalınlığı, olumsuz gebelik sonuçlarının yeni belirleyicileri olabilir. Gereç ve Yöntem: 89 gebe kadın çalışmaya dahil edildi. Gebeliğin ikinci üç ayında bilateral uterin arter Doppler akımları ve epikardiyal yağ kalınlığı ölçüldü. Olumsuz gebelik sonuçlarının en iyi tahmini için alıcı işlem karakteristiği eğrisi analizi kullanıldı. Bulgular: 62 hasta herhangi bir sorun olmadan gebeliği tamamlarken, 27 hastada düşük doğum ağırlığı, preterm doğum, prematüre doğum ve gebeliğe bağlı hipertansif hastalıklar saptandı. Gebelik sonucu kötü olan hastalarda epikardiyal yağ kalınlığı kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (5,78±1,74 mm ve 4,99±0,90 mm, p=0,006). Alıcı işlem karakteristiği eğrisi analizinde; epi? kardiyal yağ kalınlığı >4,30 mm, kötü gebelik sonucunun tanısını öngörmede %74,1 özgüllük ve %74,2 duyarlılığa sahipti. Bilateral ute? rin arter Doppler ölçümleri için çizilen alıcı işlem karakteristiği eğrilerinde anlamlı bir sonuç alınamadı. Sonuç: Epikardiyal yağ kalınlığındaki artış, gebeliğin hipertansif hastalıkları, yetersiz plasentasyon ve buna bağlı fetal büyüme geriliği, preterm doğum, prematüre doğum veya düşük doğum ağırlığı gibi perinatal olumsuz sonuçları tetikleyebilir. Epikardiyal yağ kalınlığı, metabolik sendromun yeni bir kriteridir ve insülin direnci, hipertansiyon, dislipidemi ve koroner arter hastalıkları ile ilişkisi gösterilmiş? tir. Yüksek riskli gebeliklerin epikardiyal yağ kalınlığı gibi basit ama öngörülebilir yöntemlerle taranmasının maternal ve fetal morbidi? teyi ve mortaliteyi azaltmada önemli bir rolü olabileceği düşünülmektedir