A Participatory Interior Design Method for a Learning Environment Through the Use of Social Media and Digital Technologies

Abstract

Katılımcı Tasarım, çeşitli içerik ve ölçeklerde araştırılan bir konudur. Ancak iç mimari tasarım ölçeğinde, zaman, bütçe ve katılımcıları sürece dahil etme ile ilgili zorluklar yaşanmaktadır. Bu çalışma, sosyal medya ve dijital teknolojilerin kullanımını içeren yeni yöntemlerin, iç mimari ölçekli tasarım sürecine katılımcıları daha aktif ve eşit bir şekilde dahil etme potansiyelini araştırmaktadır. Diğer tasarım disiplinlerine göre, iç mimari tasarım süreci teknik ve sosyal faktörler nedeniyle daha fazla sorunla karşılaşabilir. Bu nedenle, tasarım süreci ile katılımcı tasarım süreci arasındaki ilişkinin iyice incelenmesi, iç mimari ölçekli katılımcı tasarımın verimliliği için önemlidir. Bu bağlamda, tasarım süreci, katılımcı tasarım, dijital teknolojiler ve üretim teknikleri, sosyal medya ve katılımcı tasarım için önemi, yüz yüze ve çevrimiçi eğitim gibi konular literatürde ele alınmıştır. Katılımcı tasarım süreciyle ilgili birçok araştırma yapılmış olmasına rağmen, sosyal medya ve dijital teknolojilerin etkileri henüz yeterince araştırılmamıştır. Bu süreçte, Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı ve Yaşar Üniversitesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü öğrencileri üzerinde vaka çalışmaları yapılmıştır. Bu süreçte gözlemleme, animasyonlar, sanal gerçeklik ve arttırılmış gerçeklik, beyin jimnastiği, dijital modelleme, münazaralar, çizimler, sergiler, oyunlar, görüşmeler, anketler, jüriler, gözlemlemeler, pilot test uygulamaları, araştırma ve incelemeler, seminerler, sosyal medya kullanımı, kullanım testleri ve atölye çalışmaları yapılmıştır. Projenin merkezinde, TEGV Eğitim Merkezi'ni kullanan 6-14 yaş arası çocuklar, aileleri, gönüllü eğitim verenler ve çalışanlar bulunmaktadır. Elde edilen verilerin, çocuklarla katılımcı tasarım süreci, katılımcıların rolü, katılım seviyeleri ve kullanıcılar, tasarımcılar, uzmanlar ve yöneticiler arasındaki etkileşim ve iletişim gibi konularda katkı sağlaması beklenmektedir. Bu çalışmanın sonuçları, sosyal medya ve dijital araçların katılımcı tasarım sürecindeki potansiyelinin anlaşılmasına katkıda bulunabilir.

The study addresses challenges in implementing Participatory Design (PD) models in interior design, citing constraints such as time and budget. To enhance the participatory process, the research proposes leveraging Social Media (SM), Online Platforms (OP), and Digital Instruments (DI). Recognizing the complexity of the interior design scale, the study seeks to bridge the gap between design processes and PD by thoroughly analyzing their relationship. Through literature review and case studies involving the Education Volunteers Foundation of Turkey (TEGV) and Yaşar University (YU), various methods, including animated videos, AR/VR, and digital modeling, were employed to engage participants ranging from 6 to 14-year-old children, families, educators, and workers. These methods offer insights into participant roles, interaction dynamics, and communication channels among users, designers, specialists, and moderators. Despite extensive research on traditional PD processes, the study highlights the limited exploration of the impact of SM, OP, and DIs on PD. While face-to-face methods remain valuable, incorporating digital tools strategically can provide significant benefits for moderators, designers, and users. The findings contribute to a deeper understanding of PD in interior design and offer implications for the broader design field, emphasizing the potential of SM and digital tools in enriching the participatory process. Ultimately, the research aims to provide practical insights into leading a PD process with children, emphasizing the importance of active participation and effective communication. These findings have implications not only for interior design researchers but also for practitioners seeking to enhance the engagement and inclusivity of their design processes.