Türkiye Kırsal Alanlarında Yoksulluğun Azaltılmasına Yönelik Uygulamalı Bir Metot

Abstract

Türkiye' de kırsal alanda bulunan nüfusun elde ettiği fert başına ortalama gelir, özellikle kentli nüfusun ortalama gelirinin önemli oranda altındadır. Yoksulluk sınırı yöntemlerine göre kentte fertlerin yoksulluk oranı 2002 yılında % 21.95 olarak belirlenirken, 2009 yılında % 8.86' ya düşmüştür. Kırsal alanda ise fertlerin yoksulluk oranı 2002 yılında % 34.48 iken 2009 yılında % 38.69' a yükselmiştir. Kırsal alanda yaşayanlar kentlerde yaşayan nüfusun refahından çok daha düşük bir refah düzeyinde hayatlarını sürdürmektedir. Hayatlarını sürdüremeyenler kırsal alandan kente göçe başlamış ve halen devam eden bu kısır döngü nedeniyle de kırsal alanda bugün terk edilmiş köyler meydana gelmiş ve gelmeye devam etmektedir. Son yıllarda projeye dayalı kaynak aktarımlarının yoksulluğu azaltmada etkin bir sosyal politika aracı olarak benimsendiği görülmektedir. Burada ekonomik olarak aktif olmayan nüfusun üretime dâhil edilmesi hedeflenmektedir. Bu amaçla 2003 yılında başlatılan KASDEP; Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğünün (SYGM) imkânlarını birleştiren, sosyal ve ekonomik amaçlı bir kırsal destek projesidir. KASDEP kapsamında 2003-2010 yılları arasında toplam 1192 projeye destek verilmiş, bunun % 83.39'unu (994 proje) süt sığırcılığı, %16.11'ini damızlık koyunculuk projesi oluşturmuştur. Türkiye' de kırsal alanı oluşturan köylerimiz sanayi ile uzaktan veya yakından ilişkisi olmayan tipik bir tarım ünitesi yapısındadır. Bu nedenle kırsal ekonomik kalkınmanın yolu hayvancılığı desteklemekten geçmektedir. Hayvancılık, tüm yıl boyunca istihdam yaratması, kalitesiz veya insan beslenmesine uygun olmayan yem kaynaklarını kaliteli insan gıdasına dönüştürmesi nedeniyle kırsal kalkınma için ayrı bir öneme sahiptir. Bu çalışmanın amacı 2003 yılında beri Türkiye'de uygulanan KASDEP' in kırsal kalkınma üzerindeki etkilerini incelemektir

Per capita average income of people living in rural areas is significantly lower than Turkey's urban population. The poverty rate has decreased in urban areas from 21.95% in 2002 to 8.86% in 2009 and has increased in rural areas from 34.48% in 2002 to 38.69% in 2009. Because welfare in rural areas is lower than in urban areas, people that cannot maintain a livelihood in rural communities have migrated to urban areas. As a result, rural villages are being abandoned. In recent years, projects, which support to rural development, have an effective role to reduce poverty and its help to economically inactive population to participate a production. KASDEP is an applied method which has been conducted by the Ministry of Food, Agriculture and Livestock, and the General Directorate of Social Assistance and Solidarity to reduce poverty in rural areas. It has built upon successful models and to create a successful cooperative system. Between 2003 and 2010, 1192 projects were supported, 83.39% targeting dairy cattle and 16.11% targeting breeding sheep. Rural villages have traditional agriculture structures, which have minimal inclusion in Turkey's urban industry; therefore, rural economic development is generally based on animal husbandry. Animal production is particularly suited to rural development because feed sources that are unsuitable for human nutrition are converted to high quality food via diary animals. This creates rural employment all year round. The aim of this study is to determine the effects of KASDEP on Turkish rural development since 2003