The association between perceived paternal function and criminal predisposition: The role of self regulation

Abstract

Bu çalışma, baba işlevinin suç eğilimini öngörmedeki rolünü ve bu ilişkide öz düzenlemenin rolünü araştırmaktadır. Bir babanın varlığının veya yokluğunun, bireyin suç davranışına girme olasılığını önemli ölçüde etkilediği öne sürülmektedir. Çalışma, çeşitli baba rollerinin, öz düzenlemenin gelişimine nasıl katkıda bulunduğunu ve bunun da suç eğilimlerini nasıl etkilediğini araştırmaktadır. Bulgular, olumlu baba katılımı ve etkili öz düzenleme becerilerinin suç eğilimine karşı önemli koruyucu faktörler olduğunu göstermektedir. Bu araştırma, suç önleme ve rehabilitasyon alanında çalışan klinisyenler için baba katılımının önemini vurgulayan değerli bilgiler sunmaktadır. Çalışma, babaların ve öz düzenlemenin suç davranışını azaltmadaki kritik rolünü göstermektedir.

This study explores the role of paternal function in predicting criminal predisposition and the role of self-regulation in this relationship. It is posited that the presence or absence of a father significantly impacts an individual's likelihood of engaging in criminal behavior. The study investigates how various paternal roles contribute to a child's development of self-regulation, which in turn influences their criminal tendencies. The findings indicate that positive paternal involvement and effective self-regulation skills are the protective factors against criminal predisposition. This research provides valuable insights for clinicians working with offenders, emphasizing the importance of paternal involvement in crime prevention and rehabilitation. The study demonstrates the critical role of fathers and self-regulation in mitigating criminal behavior.