Pathological narcissism and relationship quality: The mediating role of self and perceived partner authenticity in romantic relationships

Abstract

Narsisizm ve otantiklik arasındaki dinamiklerin incelenmesi, kişilerarası ilişkiler üzerindeki etkilerinin daha derinlemesine anlaşılmasını sağlar. Bu çalışmanın amacı patolojik narsisizm ve ilişki kalitesi arasında ilişkide otantikliğin rolünü incelemektir. Katılımcılar (N=452, %78,5 kadın), yaşları 19 ile 65 arasında değişen ve en az bir aydır romantik bir ilişki içinde olduklarını bildiren Türk yetişkinlerden oluşmaktadır. Katılımcılar, Patolojik Narsisizm Envanteri, Otantiklik Ölçeği, İlişkilerde Otantiklik Ölçeği (AIRS), algılanan partner otantikliğini (APO) değerlendiren modifiye edilmiş AIRS ve Yatırım Modeli Ölçeği gibi çevrimiçi anketleri doldurmuşlardır. Çalışma değişkenlerinin betimsel analizleri, değişkenler arası korelasyonlar ve ilişki süresinin narsisizm, ilişkide kendini otantik görme (KO) ve APO ile korelasyonu incelenmiştir. Daha sonra, büyüklenmeci ve kırılgan narsisizm ile ilişki kalitesi arasındaki KO ve APO'nun aracı rollerini analiz etmek için yapısal eşitlik modellemesi kullanılmıştır. Bulgular, kırılgan narsisizmin azalan KO ve APO yoluyla ilişki kalitesini olumsuz etkilediğini ortaya koymuştur. Buna karşılık, büyüklenmeci narsisizm, KO ve APO aracılığıyla ilişki kalitesini artırmaktadır. Sürekli otantikliğin bir kovaryant olarak dahil edildiğinde, büyüklenmeci narsisizmin KO ve APO üzerindeki etkilerinin ortadan kalktığı bir alternatif model ortaya konmuştur. Kırılgan narsisizmin APO üzerindeki olumsuz etkisi devam ederken, KO üzerindeki etkisi ortadan kalkmıştır, ilişki kalitesi üzerindeki doğrudan etkisi olumlu hale gelmiştir. Araştırma, özgünlüğün romantik ilişki dinamiklerini iyileştirmede ve narsisizmin olumsuz etkilerini azaltmada kilit bir faktör olma potansiyelinin altını çizmektedir. Gelecek araştırmalar ve klinik uygulamalar için yönlendirmeler tartışılmıştır.

Examining the dynamics between narcissism and authenticity offers a deeper understanding of their effects on interpersonal relationships. This study aims to explore the role of authenticity in the relationship between pathological narcissism and relationship quality. The participants (N=452, 78.5% female) were Turkish adults aged between 19 to 65 who reported being in a romantic relationship for at least one month. Participants completed online questionnaires, including the Pathological Narcissism Inventory, Authenticity Scale, Authenticity in Relationships Scale (AIRS), a modified AIRS for perceived partner authenticity (PPA), and the Investment Model Scale. Descriptive analyses, correlations among study variables, and the correlation of relationship duration with narcissism, self-report authenticity in relationship (SA), and PPA were conducted. Next, structural equation modeling was used to analyze the mediating roles of SA and PPA between grandiose and vulnerable narcissism and relationship quality. The findings revealed that vulnerable narcissism negatively impacts relationship quality through reduced SA and PPA. On the other hand, grandiose narcissism promotes relationship quality through SA and PPA. An alternative model incorporating trait authenticity as a covariate revealed that the effects of grandiose narcissism on SA and PPA disappeared. Vulnerable narcissism continued to negatively impact PPA, its direct effect on SA diminished and its direct effect on relationship quality became positive. The research underscores the potential of authenticity as a key factor in improving romantic relationship dynamics and reducing the negative effects of narcissism. Directions for future research and clinical implications were discussed.