İzmir'de Metil Alkol Zehirlenmesi: Retrospektif Analiz

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, İzmir'deki metil alkol zehirlenme vakalarının incelemesi amaçlandı. Hastalar ve yöntemler: Bu retrospektif çalışmaya 1 Ekim 2020-30 Ekim 2020 tarihleri arasında sahte alkollü içecek tüketimi nedeniyle metil alkol zehirlenmesi tanısı konan 15 hasta (14 erkek, 1 kadın; ort. yaş: 56,1±9,3 yıl; dağılım, 40-71 yıl) dahil edildi. Hastalar sağkalıma göre gruplandırıldı. Akut Fizyoloji ve Kronik Sağlık Değerlendirme II skorlaması ve Glasgow Koma Skalası skorları dahil olmak üzere demografik ve klinik veriler karşılaştırıldı. Bulgular: Hastalardan sekizi (%53,3) öldü ve yedisi hayatta kaldı. Hayatını kaybeden ve hayatta kalan hastalar arasında optik sinir tutulumu, mekanik ventilasyon ihtiyacı ve dispne açısından anlamlı bir fark yoktu (sırasıyla p=0,057, p=0,467 ve p=0,467). Bununla birlikte, hayatını kaybeden ve hayatta kalan hastalar arasında radyolojik görüntüleme, görme bozukluğu, gastrointestinal semptomlar ve vazopressör ajan ihtiyacı açısından anlamlı bir fark gözlendi (sırasıyla p=0,044, p<0,001, p=0,011 ve p=0,026). Mortalite; vazopressör ajan ihtiyacı, Akut Fizyoloji ve Kronik Sağlık Değerlendirme II skoru ve Glasgow Koma Skalası skoru ile anlamlı bir şekilde ilişkiliydi (sırasıyla p=0,009; r=0,645, p=0,009; r=–0,652, p=0,008; ve r=0,562, p=0,029). Sonuç: Metil alkol zehirlenmesi, Türkiye'de yaygın ve hatta artan bir sorun olup yüksek mortalite ve morbiditeye neden olmaktadır. Ulusal otoriteler tarafından bu sorunun önüne geçmek için klinik, sosyal ve ekonomik stratejiler geliştirilmelidir.