An analytical framework for evaluation of procedural content generation in video games

Abstract

Bu tez, literatürü, örnek oyunların eleştirmen ve kullanıcı incelemelerini analiz ederek video oyunlarında prosedürel içerik üretiminin (PCG) oyuncu memnuniyeti üzerindeki etkilerini analiz ederek oyun geliştiricilere yeni bakış açıları kazandırmayı hedefler. Ayrıca, bulunan metriklerle video oyunlarını değerlendirmek için bir örnek table önerilir. PCG kullanan ve kullanmayan oyunlar arasındaki bir karşılaştırmadan kaynaklanan oyuncu tercihlerinin ve deneyimlerinin temel yönlerine odaklanır. Karşılaştırma için on video oyunu seçildi (beşi PCG kullanan, beşi PCG kullanmayan). Sonuçlarda ise, PCG kullanan video oyunlarının PCG kullanmayan oyunlardan hem daha iyi hem de daha kötü olma potansiyeline sahip olduğunu göstermektedir. Önerilen örnek tablonun puanlamasına göre, PCG kullanan video oyunları, kullanmayanlardan daha yüksek puan almadığı görülüyor. Bu sebeple, oyun geliştiricilerin, oyuncu memnuniyetini en üst düzeye çıkarmak için prosedürel olarak üretilen ve elle tasarlanmış öğeler arasında bir denge kurmaya çalışmaları gerektiğini önermektedir. Metodoloji, olası önyargıları kabul ederken öznel oyuncu deneyimlerine ilişkin içgörüler sağlayan kullanıcı incelemelerinin nitel analizini içeriyordu. Bu sonuçlar, dikkatli PCG uygulamasının önemini vurgular ve gelecekteki oyun tasarımı için pratik rehberlik sunar. Bu çalışma, özellikle farklı PCG algoritmalarını ve uzun vadeli oyuncu etkileşimi üzerindeki etkilerini incelemek için daha fazla araştırma önerileriyle sonuçlanmaktadır. Bu araştırma, PCG yöntemlerinin oyun tasarımını geliştirmede nasıl önemli bir rol oynadığına dair daha iyi bir anlayışa katkıda bulunarak, PCG ile yapılabilecekleri daha etkili bir şekilde kullanmayı amaçlayan geliştiricilere değerli bakış açıları sunmaktadır.

This thesis analyzes the influences of procedural content generation (PCG) on player satisfaction in order to bring in new perspectives to game developers. The study aims to achieve this by analyzing literature, critic and user reviews of selected video games. In addition, a sample chart to evaluate video games with the found metrics is proposed. Focusing on key aspects of player preferences and experiences arising from a comparison between games that use and do not use PCG. For comparison, ten video games are chosen (five on using, five on not using PCG). The results indicate that video games that use PCG have the potential to be both better and worse than the games that do not use PCG. On the other hand, video games that do use PCG do not score any higher than ones that do not use. The study suggests that game developers should strive for a balance between procedurally generated and manually designed elements to maximize player satisfaction. The methodology involved qualitative analysis of user reviews, providing insights into subjective player experiences while acknowledging potential biases. These results underscore the importance of thoughtful PCG implementation and offer practical guidance for future game design. This study concludes with recommendations for further research, particularly in examining different PCG algorithms and their effects on long-term player engagement. The work contributes to a better overall understanding of how PCG plays a crucial role in enhancing game design, offering valuable perspectives to developers who aim to leverage its capabilities more effectively.