Beraat Sebebi Olarak Yüklenen Suçun Sanık Tarafından İşlendiğinin Sabit Olmaması

Abstract

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması, CMK md. 223/2’de düzenlenen beraat sebeplerindenbiridir. Şüphelinin, suçluluğu kesin olarak kanıtlanmadıkça cezalandırılamayacağını ifade eden şüpheden sanıkyararlanır ilkesinin yansımalarından ve lekelenmeme hakkının teminatlarındandır. Failin, suçluluğu kanıtlanamadığı için cezalandırılamaması, farklı ülkelerde iki şekilde düzenlenmektedir. Düzenlenme şekillerinden biri, TürkHukuku’ndaki gibi beraat hükmünün birden fazla gerekçeye bölünmesidir. Diğer düzenlenme şekli ise İskoçya’dakigibi beraat ile aynı sonuçları oluşturacak şekilde ayrı bir hüküm türü oluşturmaktır. Öte yandan, her iki düzenlemeşekli de beraat alan kişinin damgalanmasına sebep olmakla eleştirilmektedir.Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmamasının her tereddütte uygulanabilecek bir beraat sebebiolarak görülmesi, şüpheden sanık yararlanır ilkesine ve lekelenmeme hakkına aykırı kullanılmasına neden olabilmektedir. Her ne kadar her beraat sebebi sanığın cezalandırılmaması sonucuna varsa da, farklı beraat sebeplerinintopluma ve disiplin ve hukuki sorumluluğa yansımaları değişkenlik gösterebilmektedir. Bu anlamda, yüklenen suçunsanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebinin amacına uygun şekilde kullanılmasına özen gösterilmelidir.