TR Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu / TR Dizin Indexed Publications Collection
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.14365/4
Browse
3 results
Search Results
Research Project Sanal Dünyalarda Sözlü Çeviri ve Sözlü Çeviri Eğitimi(2017) Kayacan, Yasin Sinan; Parıltı, Yiğit Can; Künan, Mert; Şahin, Mehmet; Diriker, Yeşim Ebru; Altıntaş, Özge; Alankuş, Gazihan; Kaleş, DamlaTeknolojinin sözlü çeviride ve sözlü çeviri eğitiminde kullanılması giderek yaygınlaşan bir uygulama haline gelmiş ve her iki sürece olumlu katkılar sunmuştur. Üç boyutlu sanal dünyalar gerçeğe yakın öğrenme ve uygulama ortamı yaratarak mevcut uygulamaları zenginleştirme ve geliştirme imkânı sunmaktadır. İngilizce-Türkçe sözlü çeviri eğitiminde eğitmen-öğrenci etkileşimini koruyarak bağımsız çalışmayı mümkün kılmak, Türkçe eğitim materyallerinin sayısını artıracak bir bütünce oluşturmak, uzaktan çeviri eğitimini sağlamak ve öğrenciler için ilgi çekici ve yenilikçi bir öğrenme ortamı sunmak amacıyla yola çıkan TÜBİTAK destekli Sanal Dünyalarda Sözlü Çeviri ve Sözlü Çeviri Eğitimi Projesi Türkiye bağlamında büyük bir boşluğu doldurmuştur. Popüler bir üç boyutlu sanal dünya olan Second Life’ın proje amaçları doğrultusunda değiştirilen kullanıcı sürümü ile birlikte çalışan ÇEV-VİR App geliştirilerek yaratılan öğrenme ve uygulama ortamında (bundan sonra ÇEVVİR olarak anılacaktır) öğrenciler çeviri türü (ardıl, eşzamanlı, yazılı metinden sözlü çeviri), konu başlığı, zorluk derecesi gibi farklı kıstaslara göre bağımsız olarak çeviri alıştırmaları yaptılar ve profesyonel çevirmenler bu ortamda bizzat uygulama yaptılar. Her iki grup deneyimlerinden yola çıkarak oluşturulan bu yeni sistemi değerlendirdiler. Öğrencilerin ve profesyonel çevirmenlerin anket sorularına verdikleri cevaplar, öğrencilerin ÇEV-VİR ve klasik laboratuvar ortamındaki performansları ve sözlü çeviri dersi veren akademisyenlerin görüşleri analiz edilmiştir. Analizlerden elde edilen bulgulara göre sözlü çeviri eğitiminde üç boyutlu sanal dünyaların kullanılması hem çeviri öğrencileri hem de profesyonel çevirmenler tarafından olumlu bir katkı olarak karşılanmıştır. Yeni öğrenme ortamının kendi kendine öğrenmeyi kolaylaştırdığı ve Türkçe materyal eksikliğini tamamladığı, çevirmenlerin mesleki gelişimi için bir araç olarak görülebileceği, öğrencilere geri bildirim sağlayabilme özelliğinin bu tür bir aracı sözlü çeviri derslerine de entegre edilmesine olanak tanıdığı analizlerden çıkan genel sonuçlar arasındadır. Proje, bu tür bir öğrenme ve uygulama ortamının hazırlanması için gerekli eğitim bilimsel ve teknik altyapının özellikleri hakkında bir yol gösterici çalışma olarak başarıyla sonuçlanmıştır.Article POLİSİYE EDEBİYATTA ULUSAL ALEGORİ ÇEVİRİSİ: AMANVERMEZ AVNİ’NİN SERÜVENLERİ(2019-01-20) Karadağ, Ayşe Banu; Altıntaş, ÖzgeSon yıllarda çeviribilim alanında yapılan araştırmalar polisiyenin ulusal alegoriüretmekteki gücüne işaret etmektedir. Yazıldığı döneme ilişkin tarihsel, toplumsal, kültürel vecoğrafik bir kesit sunabilmesi nedeniyle polisiye türü “Yeni Gerçekçilik” olarak kabul edilmeyebaşlamıştır. Kendi döneminin ulusal alegorisini üretebilen bu türün çevirisini ise “kaynakmetindeki ulusal alegorinin başka bir ulusal alegoriye çevrilmesi” şeklinde ele alan çalışmalargündeme gelmiştir. Bu makalenin amacı, çeviribilim alanındaki polisiye edebiyata ilişkin yeniyaklaşımlar ışığında ilk seri telif polisiye edebiyat örneklerini ulusal alegori çevirisi bağlamındaincelemektir. Bu amaç doğrultusunda, Türkiye’de seri halinde yayınlanan ilk telif polisiye eserolarak kabul edilen Osmanlı’nın Sherlock Holmes’ü Amanvermez Avni, betimleyici çalışmanınaraştırma nesnesi olarak seçilmiştir. Bu betimleyici çalışmada Osmanlı’nın Sherlock Holmes’üAmanvermez Avni örneğinden hareketle ilk dönem seri telif polisiye edebiyat örnekleriüzerinden yapılan özgün/çeviri tartışmalarına çeviribilim bakış açısıyla yaklaşılacaktır. Buamaçla yapılacak betimleyeci çalışmada polisiye edebiyat çevirisi alanında araştırmalar yapanAlistair Rolls’ün çeviri odaklı kavramsallaştırmaları temel alınacaktır.Article İlk Türk Polisiye Serilerini Çeviribilim Bağlamında Yeniden Düşünmek(2019) Karadağ, Ayşe Banu; Altıntaş, ÖzgeÇeviri tarihi araştırmalarında “tercüme” kavramı “Osmanlı kültürüne bağlı pek çok aktarım çeşidinikapsayan bir pratikler bütünü” olarak karşımıza çıkmaktadır (Paker, 2014: 67). Bu bağlamda“tercüme” kavramı “nakl”, “taklid”, “te’lîf” gibi kavramsal tartışmaları da beraberinde getirmiştir.Yapılan araştırmalarda Osmanlı’nın “te’lîf” eser anlayışının günümüzün “özgün” eser anlayışındanfarklı olarak “yabancı sayılabilecek kaynak ya da kaynaklara dayanan, kısmen terceme olabilen,kısmen yazarın katkılarıyla üretilen” eserleri kapsadığı vurgulanmaktadır (2014: 38). Bu açıdanOsmanlı kültüründe “tercüme” “çok çeşitli yeniden yazma pratiklerini kapsayan bir kavram” (2014:42), “te’lîf” pratiği ise “terceme yollu bir sahiplenme edimi” (2014: 56) olarak düşünülmektedir.Böylece te’lîf eser ve tercüme eser arasındaki keskin sınırlar bulanıklaşmakta ve tercüme yoluylaoluşturulan eserler karşımıza çıkmaktadır. “Te’lif” kavramının “tercüme” kavramı çerçevesindedeğerlendirilmesi, “te’lîf” ve “tercüme” olarak sunulan eserlerin yeniden incelenmesini gereklikılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Osmanlı’daki ilk yerli polisiye edebiyat örneklerini bu çerçevedeirdelemektir. Bahsi geçen polisiye edebiyat eserlerine “Türklerin Sherlock Holmes’ü” olarak tanıtılanve farklı “yazarlar” tarafından kaleme alınan “Amanvermez” serileri (1913–1934) örnek gösterilebilir.İlk seri polisiye edebiyat eserleri gerek kurgu gerek karakter yaratımı açısından Batılı polisiyeörneklerine benzemesine rağmen kendi döneminin özelliklerini yansıtması sebebiyle “özgün mü?”yoksa “taklit mi?” sorularını gündeme getirmiştir (Örn. Öztürk, 2012; Şahin, 2011). Bu çalışmada,eserlerin yazıldığı dönemdeki işlevlerini anlamak için söz konusu eserler “terceme yollu yazma”(Paker, 2014: 46) stratejisi olarak “te’lîf” kavramı ışığında yeniden değerlendirilecektir.