TR Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu / TR Dizin Indexed Publications Collection
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.14365/4
Browse
8 results
Search Results
Research Project G Protein Kenetli Östrojen Reseptör 1 (Gper1)'In Gastrointestinal Adenokarsinom Hücrelerindeki Proliferatif ve Apoptotik Etkilerinin Araştırılması(2016) Kurt, Akif Hakan; Tosun, Metiner; Cetintas, Vildan BozokÇalışmamızda kadın hastalardan elde edilen AGS ve HT-29, mide ve kolorektal adenokarsinom hücre hatlarında GPER1 reseptörünün proliferatif ve apoptotik etkilerinin belirlenmesi ve hücreiçi sinyal yolaklarını araştırmak için GPER1 agonisti G-1 maddesi tek başına ve GPER1 protein kinaz ve kalsiyum kanal inhibitörleri varlığında hücre hatlarına uygulandı. Etken maddemiz G-1?in hangi hücre içi yolaklarla ilişkili olabileceğini bulmak için 10-5 M konsantrasyonda G-1 ile kombine olarak hücre içi sinyal yolaklarını inhibe eden inhibitörler; GPER1 inhibitörü G-15, protein kinaz A inhibitörü H-89, protein kinaz C (PKC) inhibitörü GF109203, fosfotidilinozitol 3-kinaz (PI3K) inhibitörü LY-294002, Rho-kinaz (ROCK) inhibitörü Y-27632, kalsiyum ATPaz inhibitörü tapsigargin ve inositol 1,4,5 trifosfat (IP3)inhibitörü 2-APM kullanıldı. Kombine uygulamaların hücre canlılığı üzerine etkisi 48. ve 72. saatlerde MTT yöntemiile değerlendirildi. MTT ve Xcelligance sonuçlarına göre, GPER1 agonisti G-1, AGS ve HT-29 hücreleri üzerinde konsantrasyona ve zamana bağlı olarak sitotoksik ve antiproliferatif etki göstermiştir. Hücre proliferasyon deney sonuçlarına göre AGS mide kanser hücre hattında GPER1 agonisti G-1'in oluşturduğu sitotoksik ve antiproliferatif etki inositol 1,4,5 trifosfat (IP3) bağımlı görünmektedir. HT-29 kolon kanser hücre hattında, GPER1 agonisti G-1'in oluşturduğu sitotoksik ve antiproliferatif etki fosfotidilinozitol 3-kinaz (PI3K) ve inositol 1,4,5 trifosfat (IP3) bağımlı görünmektedir. Yapılan denemelerde G-1 maddesinin en yüksek konsantrasyonu ile 72 saat inkübasyon sonunda AGS kanser hücre hattında % 49.1 oranında nekroz, % 9.9 erken apoptoz, % 4.1 geç apoptoz;HT-29 kanser hücre hattında % 32.6 nekroz, % 2.2 erken apoptoz, % 2.2 geç apoptoz gözlenmiştir. GPER1 agonisti G-1 in p53, Bcl-2 ve Bax ekspresyon üzerine etkisi sonuçlarına göre; G-1 in oluşturduğu apoptotik etkiye, p53 sinyal iletim yolağının aracılık ettiği görülmektedir (Bax ekspresyon artışı ve Bcl-2 ekspresyon azalması). Real-Time PCR ve görüntüleme sonuçlarına göre HT-29 ve AGS hücrelerinde siRNA kullanarak GPER1 ekspresyonubaşarılı bir şekilde baskılanmıştır. MTT hücre proliferasyon deney sonuçlarında, GPER1 agonisti G-1, siRNA uygulanmamış ve uygulanmış hücreler üzerinde benzer etki göstermiştir. GPER1 agonisti G-1'in oluşturduğu sitotoksik ve antiproliferatif etki GPER1 reseptör bağımlı görünmemektedir. Sonuç olarak; GPER1 agonisti G-1, AGS ve HT-29 kanser hücrelerinde yüksek dozda belirgin olarak sitotoksik ve antiproliferatif etki oluşturmuştur. Bu çalışma GPER1 agonisti G-1? i mide ve kolorektal kanser hastaları için yeni bir hedef haline getirebilir; mide ve kolorektal kanser hastaları üzerinde ikinci basamak çalışmaların yapılmasına öncülük edebilir.Article Investigation of the Predictive Factors of Recurrent Ovarian Mucinous Cystadenoma(2024-08-09) Özcan, Aykut; Balikoglu, Meric; Alkan, Kaan Okan; Gülseren, VarolOBJECTIVE: Rapid growth patterns and recurrence with variable rates have been reported in the liter- ature, making mucinous cystadenomas different from other ovarian benign neoplasms. The study aimed to predict and prevent recurrence based on the obtained results. STUDY DESIGN: In this case-control study among the 2,341 patients who underwent surgery for ovar- ian cysts, 221 met the inclusion criteria. The 221 patients diagnosed with mucinous cystadenoma were categorized into two groups: 14 patients (6.3%) with recurrence and 207 patients (93.7%) without re- currence. Patients in these groups were compared in terms of demographic characteristics, ovarian cyst size, operative technique, type of surgery (oophorectomy or cystectomy), Ca19-9, CA125, and CEA val- ues of the patients, and duration of postoperative follow-up. RESULTS: The mean age was statistically lower in the group with recurrence (27±5 vs 44±14; p<0.001). The follow-up period of recurrent cases was significantly longer (6.8 ± 3.5 vs 4.9 ± 2.2 years; p=0.045). The recurrence rate was significantly higher in patients who underwent cystectomy (p<0.001; odds ratio: 22.8). When all patients were examined, cystectomy was preferred in younger patients [31 (18-65) vs 48 (18-81); p<0.001]. According to regression analysis, cystectomy alone is an independent risk factor (p=0.041). CONCLUSION: Unlike conventional ovarian cystadenomas, mucinous cystadenomas should be fol- lowed up owing to the possibility of recurrence, especially when detected at an early age. Since cys- tectomy is the only independent risk factor, oophorectomy should be the primary treatment for patients >40 years of age who have no desire for childbearing.Article Recurrence and Characteristics of Endometrial Cancer in Elderly Patients(2023-10-05) Gülseren, Varol; Çakır, İlker; Kuru, Oğuzhan; Gökçü, Mehmet; Özcan, Aykut; Sancı, Muzaffer; Emiralioğlu Çakı, Zübeyde; Gungorduk, Kemal; Ozdemir, AykutObjective: This study evaluated the treatment options of patients of advanced age (≥70 years) with recurrence, and survival results were analyzed. Material and Methods: The data of patients diagnosed with endometrial cancer (EC) in the Gynecological Oncology Clinic between 2001 and 2020 were evaluated retrospectively. Seventy-six cases with advanced age and relapse were evaluated. Patients who underwent hysterectomy surgery in our center and continued their follow- up regularly were included in the study. Results: The mean age at the time of recurrence was 74.6 ± 3.9 years. The endometrioid type, seen in half of the patients, was the most common histological type. Pelvic paraaortic lymph node (LN) sampling/dissection was performed in 84.2% of the patients. Deep myometrial invasion was detected in 56 (73.7%) patients, and LVSI was found in 42 (56.8%) patients. The mean time to recurrence was found to be 25.1 ± 17.8 months. Total survival times were calculated as 47.2 ± 28.2 months. The five-year overall survival (OS) rate was analyzed as 35.7%. The most common site of recurrence was lung, and isolated lung recurrence was seen in 14 (18.5%) patients. There was no significant difference for OS among patients with pelvic recurrence and extra-pelvic/multiple recurrences (p= 0.723). Conclusion: Survival outcomes in recurrences are worse in advanced- age endometrial cancer patients. This may be due to more limited treatment options for recurrence due to additional internal problems.Article New Lymph Node Parameters and a Comparison With the American Joint Committee on Cancer N-Stages in Breast Cancer(Galenos Publ House, 2023-08-01) Eliyatkin, Nuket Ozkavruk; Başkır, İnci; İşlek, Akif; Zengel, BahaBACKGROUND/AIMS: The N-stage of TNM systems considers only the number of metastatic lymph nodes (NMLN) in breast cancer (BC). However, new lymph node parameters refer to the number of harvested lymph nodes (NHLN) and negative lymph nodes (NNLN), which have had an increasing significance in the current literature. This study aimed to compare NHLN, NNLN, lymph node ratio (LNR), modified lymph node ratio (mLNR), and log odds of positive lymph nodes (LODDS) against the standard American Joint Committee on Cancer (AJCC) N-stage for the prognosis of BC patients. MATERIALS AND METHODS: This study was designed retrospectively. The socio-demographic data, clinical features, histopathological factors, treatment modalities, receptor status of BC, and lymph node related parameters (AJCC N, LNR, mLNR, LODDS) were identified. Then, lymph node related parameters were compared for cancer-related mortality (CRM), cancer recurrence, disease-free survival (DFS), and overall survival (OS). RESULTS: Eight hundred seven women who underwent surgery for BC were included in this study according to its eligibility criteria. The mean follow-up period was 113.34±74.85 (range: 6-378) months. The NHLN was 21.24±9.22, the NMLN was 4.85±7.38, the NNLN was 16.39±9.48, the LNR was 0.23±0.29, the mLNR was 5.38±7.38 and the LODDS was -0.74±0.80 on average. During the follow-up period, 42 (5.2%) patients had local recurrence, 188 (23.3%) had distant metastases, and 252 (31.2%) patients died due to BC. NMLN, LNR, mLNR, and LODDS were found to be significantly higher, and NNLN was significantly lower in those patients with cancer recurrence and CRM (p<0.001). AJCC N-stages, and also LNR, mLNR, and LODDS groups according to the calculated cut-off values, were significant for DFS and OS according to survival analysis. In Cox regression analysis, only LODDS was a significant independent risk factor for OS [p=0.014, heart rate (HR)=3.78, 95% confidence interval (CI) for HR: 1.30-10.94)]. CONCLUSION: The results indicated that LODDS was more successful compared to other lymph node staging systems, especially for OS. However, randomized prospective controlled studies with larger samples and homogeneous study groups are needed to create standard classification systems as alternatives to AJCC N.Research Project Huh-7 İnsan Hepatoselüler Karsinoma Hücre Hatlarının Fenotipik Farklılaşmasında Depo-kontrollü Kalsiyum Girişinin İşlevsel Genomik Analizi(2017) Karacicek, Bilge; Erdal, Şerife Esra; Küçük, Can; Kosova, Büket; Tosun, Metiner; Meuwıssen, Ralph Leo Johan; Eraç, Yasemin[Abstract Not Available]Article Hepatoselüler Kanser için Karaciğer Nakli: Altı Yıllık Deneyimin Öğrettikleri(2020) Yılmaz, Cahit Hüseyin; Karaca, Avni Can; Karaca, CanAmaç: Karaciğer nakli (KN), hepatosellüler karsinom (HSK) için en iyi tedavi seçeneği olmaya devametmektedir. Milano kriterlerinin ortaya çıktığı 1996 yılından bu yana, hasta seçimi çok önem kazanmıştırancak bu kriterlerin kısıtlayıcılığı tartışılmaktadır. Canlı vericili KN dünya çapında artık daha rutin bir şekildeyapıldığından, daha fazla hastanın bu tedaviden faydalanabilmesi için orijinal kriterlere ek olarak birçok yenikriter ve / veya bu kriterlerin genişletilmiş versiyonları literatürde önerilmektedir.Bu çalışma, KN ile kabul edilebilir sonuçlar elde edilen hastaların sayısını artırmak için literatürdeki hergün daha da büyüyen dataya katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.Gereç ve Yöntem: Altı yıllık bir sürede HSK için KN uygulanan 187 yetişkin hastanın tıbbi kayıtlarıretrospektif olarak toplandı. Hastalar Milan ve UCSF kriterlerine göre sınıflandırıldı. Her hasta için sağkalım süreleri, tümör, karaciğer hastalığı ve nüks ile ilgili veriler kaydedildi ve sonuçlar istatistikselolarak analiz edildi.Bulgular: Nüks ve sağ kalımı önemli ölçüde etkileyen faktörler histolojik farklılaşma, tümörün sayısı vebüyüklüğü ve vasküler invazyon varlığı olarak saptandı. Serum alfa-fetoprotein düzeylerinin sonuçlarıönemli ölçüde etkilemediği görüldü.Her iki kriteri de aşan hastalar arasında, toplam tümör boyutu 160 mm'den az olan hastaların sonuçlarıanlamlı derecede daha iyi olarak saptandı (p = 0,007).Sonuç: Sonuç olarak, vasküler invazyon, kötü diferansiasyon, 6’dan fazla odak ve 160 mm'yi aşantümörü olan HSK hastaları daha yüksek nüks oranları ve daha kötü sonuçlar göstermektedir.Anahtar Sözcükler: Hepatoselüler kanser, karaciğer nakli, sağ kalım, prognoz.Not: Bu makaleyi oluşturan verilerin farklı güncellikteki versiyonları aşağıda sıralanan etkinliklerderapor edilmiş / sunulmuştur:• 24–27 Mayıs 2017, Prag/Joint International Congress of ILTS, ELITA & Licage–Poster Sunumu• 23–26 Mayıs 2018, Lizbon/Joint International Congress of ILTS, ELITA & Licage–Poster Sunumu• 15–18 Mayıs 2019, Toronto/Joint International Congress of ILTS, ELITA & Licage–Poster Sunumu• 23–26 Ekim 2019, Antalya/14. HPB Cerrahi Kongresi – Sözlü sunumArticle Fertilite Prezervasyonu Sonuçlarını Öngörmede Antimüllerian Hormon ve Antral Follikül Sayısının Yeri, Retrospektif Tarama(2022) Acet, Ferruh; Emirdar, VolkanAmaç Fertilite prezervasyon ( siklusu sonuçlarını tahmin etmek için henüz uygun bir strateji belirlenmemiştir Amacımız, letrozol ve gonadotropinler ( ile gerçekleştirilen kontrollü ovaryan stimülasyona yanıt olarak elde edilecek oosit sayısı tahmininde anti müllerian hormon AMH) ölçümleri ve antral folikül sayılarının ( değerini belirlemekti Gereç ve yöntem Oosit ve/veya embriyo kriyoprezervasyonu için letrozol ve gonadotropinlerin kombine protokolü ile over stimülasyonu uygulanan meme kanserli yüz elli iki kadın hastanın verileri geriye dönük olarak tarandı Siklusun ilk 3 gününde serum AMH ölçümü ve ultrasonografi ile AFC sayımı yapıldı 4 oosit veya 2 embriyo elde edilen hastalar düşük yanıtlı olarak kabul edildi Bulgular Hastaların yaş ortalaması 34 9 4 5 idi AMH, elde edilen oosit sayısı ve dondurularak saklanan embriyo sayısını öngörmede AFC'den daha iyi korelasyon gösterdi (oosit sayısı için r= 0 625 p< 0 001 vs r= 0 38 p< 0 001 ve embriyo sayısı için r= 0 422 p< 0 001 vs r= 0 280 p< 0 001 ROC eğrisi analizi sonuçlarında, AMH ve AFC normal yanıtlı hasta grubunda elde edilen oosit sayısını (AMH AUC= 0 896 ve AFC= 0 815 p= 0 223 ve elde edilen embriyo sayısını (AMH için AUC= 0 847 ve AFC= 0 721 p= 0 143 öngörmede benzerdi AMH cut off 1 1 kabul edildiğinde, düşük ovaryen yanıt için pozitif ( ve negatif prediktif değerler ( sırasıyla 100 ve 20 2 idi AFC< 6 için PPV ve NPV sırasıyla 90 9 ve 50 idi Sonuç AMH, AFC’ye göre meme kanseri tanısı alan,letrozol ve gonadotropin ile fertilite prezervasyonu uygulanacak hastalarda düşük ovaryen yanıtı öngörmede daha güçlü bir belirteçtir Bu sonuç, kemoterapi öncesi oosit veya embriyo kriyoprezervasyonu uygulanan kadınlara rehberlik etmede faydalı olabilirArticle Citation - WoS: 2Paramedian Forehead Flap in Large Nasal Skin Defects: Twenty-years' Experience(Galenos Publ House, 2022-11-15) Apaydin, Fazil; Kaya, Isa; Uslu, Mustafa; Berber, VeyselObjective: Skin cancers occur most commonly in the head and neck region where the nose is the most commonly affected unit. The nose is the part of the face that is most exposed to trauma, sunlight, and other environmental factors. From the aesthetic and functional point of view, reconstruction of the defects occurring after skin cancer removal creates a great challenge for the surgeon. In this retrospective study, we present the success rates achieved in the past 20 years with paramedian forehead flaps used for repairing large defects of the nose.Methods: The study included 62 patients who underwent paramedian forehead flap due to nasal skin tumor [basal cell carcinoma (BCC) and squamous cell carcinoma (SCC)] in Ege University Faculty of Medicine Otolaryngology Department between 2000 and 2020. Data on follow-up time, patients' age and gender, defect sizes, and tumor types were obtained retrospectively from patient files, histopathologic examination results and patient photographs. Additional diseases such as diabetes, hypertension, and coronary artery disease that could affect flap success, were noted.Results: Out of 62 patients 29 (46.8%) were female and 33 (53.2%) were male. Their mean age was 61.4 (range: 46-88) years. Mean follow-up period was 125.6 (8-244) months. Of the 62 patients 33 (53.2%) were operated on for BCC and 29 (46.8%) for SCC. Four patients (6.5%) had recurrences during their follow-up. There was no loss of the paramedian forehead flap.Conclusion: Paramedian forehead flap is a reliable option in the reconstruction of larger defects of the nose even in smokers and elderly patients who have comorbid diseases.